W pytaniu podano wyłącznie prąd obciążenia obwodu 3 równy 20 A. W tak uproszczonym ujęciu przyjmuje się zasadę, że wartość znamionowa zabezpieczenia nadprądowego powinna być dobrana tak, aby podczas normalnej pracy obwodu nie następowało jego samoczynne zadziałanie, czyli aby nie była mniejsza od spodziewanego prądu pracy.
Dlatego odpowiedź "Bezpiecznik 25A" jest logiczna w ramach założenia "znamy tylko obciążenie": 25 A daje zapas względem 20 A. Pozostałe wartości są równe lub mniejsze od prądu obciążenia, co zwiększa ryzyko wyłączeń przy długotrwałej pracy, rozruchach lub wahaniach obciążenia.
Dlaczego pozostałe odpowiedzi są niepoprawne w takim modelu?
- "Bezpiecznik 10A" – jest zdecydowanie zaniżony względem 20 A, więc w normalnej pracy będzie zadziałał (przeciążenie).
- "Bezpiecznik 15A" – nadal mniejszy niż prąd obciążenia, więc również będzie narażony na zadziałanie przy pracy znamionowej obwodu.
- "Bezpiecznik 20A" – brak zapasu: przy prądzie bliskim 20 A możliwe są niepożądane zadziałania zależne od charakterystyki czasowo-prądowej i warunków pracy.
W praktyce zawodowej technika elektryka trzeba pamiętać, że rzeczywisty dobór zabezpieczenia nie opiera się wyłącznie na prądzie odbiornika. Uwzględnia się m.in. przekrój i rodzaj przewodu, sposób ułożenia, temperaturę otoczenia, charakter odbiornika (ciągły/rozruchowy) oraz wymagania ochrony przed przeciążeniem i zwarciem. Jednak w granicach danych podanych w zadaniu poprawna pozostaje odpowiedź z najbliższą wyższą wartością znamionową.
