Na planach instalacji elektrycznych sposób prowadzenia przewodów opisuje się symbolami graficznymi trasy. Chodzi o to, aby wykonawca i osoba odbierająca instalację mogły jednoznacznie odczytać, czy przewody mają iść np. pod tynkiem, w rurze osłonowej, w korycie kablowym, czy w kanale/listwie instalacyjnej.
Na fotografii widać typowe rozwiązanie natynkowe: białe, prostopadłościenne kanały ułożone poziomo przy podłodze oraz pionowo na ścianie, z elementami narożnymi i łącznikami. Taki sposób prowadzenia przewodów jest charakterystyczny dla kanałów lub listew instalacyjnych, które pełnią funkcję osłony i uporządkowania przewodów oraz umożliwiają montaż osprzętu (np. gniazd) w obrębie kanału.
Dlatego poprawny wybór to symbol odpowiadający prowadzeniu przewodów w kanale/listwie instalacyjnej. Pozostałe symbole są błędne, ponieważ przedstawiają inne konwencje rysunkowe: mogą dotyczyć osprzętu (np. punktów/gniazd), elementów łączeniowych, albo innych sposobów prowadzenia (np. w rurce, w wiązce, po trasie kablowej). Częstym błędem jest sugerowanie się tym, że na zdjęciu są gniazda, i wybór znaku kojarzonego z gniazdem – jednak pytanie dotyczy trasy przewodów, a nie oznaczenia punktu odbioru.
W praktyce egzaminacyjnej warto zawsze wykonać dwa kroki: (1) nazwać technologię ze zdjęcia (tu: kanał/listwa instalacyjna), (2) dopasować symbol trasy z legendy, nie myląc go z symbolem osprzętu.
