KWALIFIKACJA INF1 - CZERWIEC 2020 (test 3)

PYTANIE NR 12.
Który system transmisyjny używa częstotliwości radiowych z zakresu od 470 MHz do 862 MHz?
A.
B.
C.
D.
Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
System DVB‑T (telewizja naziemna) wykorzystuje pasmo UHF, w którym historycznie pracowały kanały TV 21–69 (ok. 470–862 MHz). DVB‑S jest systemem satelitarnym w pasmach mikrofalowych, a DCS 825 i DCS 1900 to standardy telefonii komórkowej, nie emisji TV.

Pełne wyjaśnienie:

Zakres 470–862 MHz odpowiada pasmu UHF używanemu w klasycznym planie kanałów telewizji naziemnej (kanały 21–69). Systemem cyfrowej transmisji telewizyjnej przeznaczonym do emisji naziemnej jest DVB‑T, więc to on pasuje do wskazanego zakresu częstotliwości radiowych.

Odpowiedź "DVB‑S" jest niepoprawna, bo DVB‑S oznacza telewizję cyfrową satelitarną. W praktyce satelita pracuje w pasmach mikrofalowych (znacznie wyższe częstotliwości niż UHF), a odbiór wymaga konwertera LNB i anteny parabolicznej, a nie typowej anteny UHF.

Odpowiedzi "DCS 825" oraz "DCS 1900" są niepoprawne, ponieważ DCS odnosi się do systemów telefonii komórkowej (pasma rzędu setek MHz lub kilku GHz, zależnie od wariantu), a nie do standardów telewizji cyfrowej. Mimo że w nazwie pojawia się liczba będąca częstotliwością, nie oznacza to emisji telewizyjnej, tylko pasmo pracy sieci komórkowej.

Wskazówka egzaminacyjna: aby szybko rozróżniać opcje, zapamiętaj skojarzenie T = terrestrial (naziemna), S = satellite (satelitarna). Jeśli pytanie podaje typowe pasmo UHF dla TV naziemnej, właściwą odpowiedzią będzie wariant "T".

Dodatkowe pytania

Dodatkowe pytania (FAQ):
DVB-T to standard cyfrowej telewizji naziemnej. Określa sposób nadawania i odbioru sygnału TV drogą radiową z nadajników naziemnych, zwykle w paśmie UHF. W praktyce oznacza odbiór telewizji anteną pokojową lub zewnętrzną oraz tunerem/telewizorem zgodnym ze standardem.
DVB-S jest standardem telewizji satelitarnej, a satelity nadają w pasmach mikrofalowych znacznie wyższych niż UHF. Odbiór wymaga anteny parabolicznej i konwertera LNB. Zakres 470–862 MHz jest typowy dla historycznego pasma UHF używanego przez telewizję naziemną, więc wskazuje na DVB-T.
Szukaj dwóch sygnałów: (1) podanego pasma UHF/VHF (np. setki MHz) oraz (2) nazwy standardu z literą "T" jak DVB-T (terrestrial). Jeśli w odpowiedziach jest DVB-S, to zwykle dotyczy satelity. Dodatkowo telewizja naziemna kojarzy się z kanałami TV i anteną UHF.
UHF (ultrakrótkie fale w wyższym zakresie) to nazwa pasma częstotliwości radiowych używanego m.in. do emisji telewizji naziemnej. W kontekście instalacji abonenckich UHF oznacza zwykle potrzebę zastosowania anteny, wzmacniacza i okablowania dobranego do pracy w tym paśmie.
Historycznie telewizja naziemna obejmowała kanały UHF do ok. 862 MHz, ale w wielu krajach (w tym w Europie) górna część pasma została przeznaczona na inne usługi. Dlatego w praktyce spotyka się niższą górną granicę. Na egzaminie warto znać zarówno historyczny, jak i obecny kontekst pasma UHF.
Najczęściej potrzebujesz anteny UHF (pokojowej lub zewnętrznej), przewodu koncentrycznego, ewentualnie wzmacniacza/zwrotnicy oraz odbiornika: telewizora z wbudowanym tunerem lub zewnętrznego dekodera. Poprawny dobór elementów zależy od poziomu sygnału i odległości od nadajnika.
DCS 1900 odnosi się do pasma/rozwiązania stosowanego w telefonii komórkowej (obsługa sieci mobilnych), a nie do standardu emisji telewizji. W pytaniach testowych liczba w nazwie może kusić, bo wygląda jak "częstotliwość TV", ale DCS dotyczy usług komórkowych, nie DVB.
Najczęstsza pomyłka to wybór DVB-S, bo uczeń kojarzy "telewizję" z satelitą. Druga to traktowanie DCS jak technologii nadawczej TV tylko dlatego, że ma podaną liczbę (częstotliwość). Warto zawsze ustalić medium: naziemne (UHF/VHF) vs satelitarne (mikrofale).
Do odbioru telewizji naziemnej wybiera się antenę dostosowaną do pasma emisji, najczęściej UHF. W praktyce liczy się też polaryzacja, kierunkowość i zysk anteny. Jeżeli instalacja ma odbierać również inne usługi (np. FM/DAB), stosuje się zwrotnice i osobne anteny dla pasm.
Jeżeli pytanie dotyczy emisji telewizji i podaje typowe pasmo UHF (setki MHz), poprawna jest odpowiedź związana z telewizją naziemną, czyli DVB-T (lub w nowszych kontekstach DVB-T2). Odpowiedzi satelitarne i komórkowe nie opisują emisji TV w tym zakresie.
info

Około 60% zdających odpowiada poprawnie na to pytanie. średnie

Eksperci podkreślają: "System DVB‑T (telewizja naziemna) wykorzystuje pasmo UHF, w którym historycznie pracowały kanały TV 21–69 (ok. 470–862 MHz)."

Źródła:

  • ETSI EN 300 744 V1.6.1 (2009-01), "Digital Video Broadcasting (DVB); Framing structure, channel coding and modulation for digital terrestrial television" (DVB-T) – dokument normatywny opisujący DVB-T
  • UKE (Urząd Komunikacji Elektronicznej) – informacje o naziemnej telewizji cyfrowej i wykorzystaniu pasma UHF (470–694 MHz): https://www.uke.gov.pl/ (wyszukiwanie w serwisie: "naziemna telewizja cyfrowa 470 694") – dostęp 2026-02-27
  • Wikipedia (PL), hasło: "DVB-T" – sekcje dot. pasm UHF i kanałów TV (kontekst 470–862 MHz w historycznym planie kanałów): https://pl.wikipedia.org/wiki/DVB-T – dostęp 2026-02-27

Materiały:

  • Dokumentacja techniczna standardu DVB-T (opis warstwy fizycznej)
  • Materiały UKE/operacyjne dotyczące telewizji naziemnej i wykazu kanałów/częstotliwości
  • Podręczniki z podstaw radiokomunikacji (pasy VHF/UHF, propagacja)

Aktualizacja pytania: 31.03.2026



Aktualizacja pytania: 31.03.2026
📡 Brak połączenia internetowego