Dystrybucja intensywna to strategia, w której producent (lub dystrybutor) dąży do tego, aby produkt był dostępny jak najszerzej: w wielu sklepach, sieciach i punktach sprzedaży. Kluczowa jest tu wysoka dostępność i "bycie pod ręką" klienta, a nie ograniczanie kanału sprzedaży.
Dlatego dystrybucja intensywna jest typowa dla dóbr szybko zbywalnych (często kupowanych, o relatywnie niskiej cenie jednostkowej), gdzie klient nie chce poświęcać czasu na poszukiwania. Nabiał jest klasycznym przykładem: zakup jest częsty, produkt ma ograniczony termin przydatności, a rotacja w magazynie i sklepie jest wysoka, więc szeroka dostępność w wielu punktach sprzedaży jest uzasadniona.
Dlaczego pozostałe odpowiedzi nie pasują?
- Meble to zwykle dobro trwałego użytku, kupowane rzadko, często po porównaniu oferty. Typowa jest tu dystrybucja selektywna (wybrane salony) lub sprzedaż specjalistyczna, a nie maksymalne "nasycenie" rynku punktami sprzedaży.
- Telewizor również jest dobrem trwałym, często wymagającym doradztwa, ekspozycji i serwisu. Sprzedaż bywa szeroka, ale z reguły nie ma potrzeby maksymalnie intensywnego rozmieszczenia w każdym możliwym punkcie; częściej spotyka się kanały wyspecjalizowane i selektywne.
- Samochód to przykład produktu o wysokiej wartości, wymagającego obsługi posprzedażowej, finansowania i serwisu. Naturalna jest dystrybucja selektywna lub wyłączna (sieć dealerów), a nie intensywna.
W logistyce magazynowej skojarzenie jest praktyczne: dystrybucja intensywna zwykle oznacza dużą liczbę odbiorców, częste wysyłki, wysoką rotację oraz potrzebę sprawnej kompletacji i kontroli terminów (szczególnie dla artykułów spożywczych).
