W nazewnictwie ortez kończyny dolnej kluczowe jest rozpoznanie, które segmenty i stawy obejmuje konstrukcja, bo to bezpośrednio wynika ze skrótu.
Odpowiedź "AFO" jest właściwa, gdy opis dotyczy ortezy obejmującej stopę i staw skokowy. Taka orteza ma za zadanie stabilizować ustawienie stopy, wspierać kontrolę zgięcia grzbietowego i podeszwowego oraz poprawiać wzorzec chodu (np. przy opadaniu stopy), bez konieczności unieruchamiania kolana lub biodra.
Pozostałe odpowiedzi odnoszą się do innych zakresów zaopatrzenia:
- "KAFO" dotyczy ortezy obejmującej kolano, staw skokowy i stopę. Jeżeli w opisie pojawia się element stabilizacji kolana (szyny udowe, przegub kolanowy, kontrola przeprostu/zgięcia kolana), to nie jest to AFO, tylko konstrukcja typu KAFO.
- "RGO" to aparat/orteza wykorzystywana w reedukacji chodu, zwykle w cięższych deficytach (np. porażenia), z elementami obejmującymi miednicę/biodra i mechanizmem wspomagającym naprzemienność kroku. Jeżeli opis odnosi się do kontroli bioder lub tułowia, RGO jest bardziej adekwatne niż AFO.
- "GRAFO" (ground reaction) jest szczególną odmianą AFO, której celem jest wpływanie na momenty sił w kończynie podczas fazy podporu poprzez odpowiednie ukształtowanie ortezy i wykorzystanie reakcji podłoża. Jeśli w opisie nie ma tej charakterystycznej idei działania, samo "AFO" pozostaje właściwszym, ogólnym rozpoznaniem.
Na egzaminie najbezpieczniej jest najpierw "przetłumaczyć" skrót na zakres stawów: AFO = skokowy+stopa, KAFO = kolano+skokowy+stopa. Dopiero potem dopasować do opisu funkcji (stabilizacja, ograniczenie ruchu, wspomaganie chodu) i elementów konstrukcyjnych.
