W procesie zgrzeblenia celem jest możliwie równomierne rozluźnienie, rozczesanie i ułożenie włókien oraz utworzenie jednolitej warstwy (runka/taśmy) o stabilnej masie i strukturze. Równomierność tej warstwy zależy nie tylko od nastaw, ale w dużym stopniu od tego, jak elementy robocze faktycznie oddziałują na włókna w całej szerokości pracy maszyny.
Odpowiedź "Zły stan obicia bębna albo zbieracza." jest poprawna, ponieważ obicie (garnitur/okładzina robocza z elementami chwytającymi) odpowiada za przejmowanie, transport i "czesanie" włókien. Gdy obicie jest zużyte, nierówno starte, zanieczyszczone lub uszkodzone, pojawiają się różnice w intensywności czesania i w zdolności chwytu włókien. Skutkiem są miejscowe zagęszczenia i przerzedzenia, a więc nierówna warstwa runka.
Odpowiedź "Nieprawidłowe natłuszczenie włókien." może wpływać na tarcie i ładunki elektrostatyczne, co utrudnia prowadzenie surowca, ale nie jest to czynnik najbardziej jednoznacznie wiązany z typową nierównomiernością wynikającą z mechanicznej pracy powierzchni roboczych. Przy podobnych nastawach maszyny zły stan obicia daje zwykle bardziej bezpośredni i powtarzalny efekt na nierówność.
Odpowiedź "Niewłaściwa odległość pomiędzy bębnem i zbieraczem." oraz "Niewłaściwa odległość pomiędzy zgrzebnikami i bębnem." odnoszą się do nastaw szczelin. Zbyt mała lub zbyt duża szczelina rzeczywiście może pogorszyć jakość (np. zwiększać uszkodzenia włókien, nepsowanie, przenoszenie włókien), jednak sama regulacja nie wyeliminuje problemu, jeśli element roboczy jest mechanicznie niesprawny. W praktyce diagnostycznej najpierw ocenia się stan obicia (czy jest równomierne, ostre, czyste i nieuszkodzone), a dopiero potem koryguje nastawy.
Wskazówka egzaminacyjna: gdy pytanie dotyczy nierównej warstwy, szukaj przyczyn powodujących nierównomierne oddziaływanie na włókna w różnych miejscach (zużycie, uszkodzenia, zabrudzenia, bicie elementów), a nie tylko ogólnych parametrów procesu. To pomaga odróżnić usterkę techniczną od samej potrzeby regulacji.