W sytuacji, gdy nabywcą (usługobiorcą) jest osoba prawna, standardowym dokumentem potwierdzającym sprzedaż zrealizowanych usług jest faktura. To ona stanowi formalny dokument sprzedaży, który umożliwia nabywcy ujęcie wydatku w rozliczeniach oraz opisuje strony transakcji, zakres świadczenia i kwotę należności.
Odpowiedź "Fakturę." jest więc właściwa, ponieważ pytanie dotyczy dokumentu potwierdzającego zapłatę za zamówione i zrealizowane usługi w relacji z podmiotem posiadającym osobowość prawną.
Dlaczego pozostałe odpowiedzi są niepoprawne?
- "Kosztorys usług." – to dokument szacunkowy/ofertowy (wycena). Może poprzedzać wykonanie usługi, ale nie stanowi potwierdzenia sprzedaży po jej realizacji.
- "Paragon fiskalny." – jest typowy dla sprzedaży detalicznej. W praktyce obrotu gospodarczego nie spełnia roli faktury w relacji z osobą prawną, gdy potrzebny jest dokument sprzedaży wystawiony na dane nabywcy.
- "Fakturę pro forma." – jest dokumentem informacyjnym/handlowym (np. do płatności z góry) i nie jest właściwym dokumentem potwierdzającym sprzedaż po realizacji usługi.
Wskazówka egzaminacyjna: jeśli w treści pojawia się nabywca instytucjonalny (firma, organizacja, osoba prawna) i mowa o rozliczeniu wykonanej usługi, w pierwszej kolejności myśl o fakturze, a nie o dokumentach ofertowych.
