Kosztorys powykonawczy jest dokumentem rozliczeniowym sporządzanym po wykonaniu robót. Jego celem jest ustalenie rzeczywistych kosztów oraz kwoty wynagrodzenia należnej wykonawcy na podstawie faktycznie wykonanych ilości prac, a nie na podstawie założeń planistycznych.
W praktyce kosztorys powykonawczy sporządza się w oparciu o dokumenty prowadzone w trakcie budowy, takie jak dokumentacja techniczna oraz dokumenty potwierdzające faktyczny zakres i ilości robót (np. książka obmiaru i zapisy w dzienniku budowy). Dzięki temu stanowi wiarygodną podstawę rozliczeń, w tym ujęcia robót dodatkowych lub zamiennych wykonanych w czasie realizacji.
Odpowiedź "Dodatkowy." nie pasuje, ponieważ odnosi się do kosztorysowania dodatkowego zakresu robót, a nie do całościowego rozliczenia wszystkich robót po zakończeniu inwestycji. Odpowiedź "Inwestorski." jest błędna, bo kosztorys inwestorski sporządza się przed rozpoczęciem realizacji, aby oszacować wartość zamówienia i zaplanować budżet, więc nie odzwierciedla kosztów rzeczywiście poniesionych. Odpowiedź "Ofertowy." również jest nieprawidłowa: jest to propozycja ceny przygotowana na etapie ubiegania się o zamówienie i stanowi podstawę umowy, ale nie jest dokumentem rozliczeniowym po wykonaniu robót.
Wskazówka egzaminacyjna: gdy w treści pojawiają się sformułowania "po zakończeniu robót", "rzeczywiste ilości z obmiaru", "rozliczenie" i "wynagrodzenie należne wykonawcy" (w tym roboty dodatkowe) – najczęściej chodzi o kosztorys powykonawczy.
