Podczas pierwszego testowania programu robota przemysłowego priorytetem jest bezpieczeństwo: ochrona człowieka, robota, narzędzia oraz oprzyrządowania stanowiska. W tym etapie program może zawierać błędy w punktach, orientacji narzędzia, kolejności ruchów lub założeniach dotyczących stref i sygnałów. Dlatego test wykonuje się tak, aby mieć możliwość natychmiastowej reakcji.
Poprawna jest odpowiedź "Ręczne odtwarzanie ruchów, krok po kroku z prędkością ruchu ustawioną na 20%.", bo łączy dwa kluczowe elementy:
- Tryb ręczny – operator ma bezpośrednią kontrolę nad ruchem i może go zatrzymać w dowolnym momencie.
- Tryb krokowy (krok po kroku) – robot wykonuje krótkie fragmenty sekwencji, co ułatwia obserwację i wykrycie błędu zanim dojdzie do kolizji.
- Ograniczona prędkość – mniejsza energia ruchu oznacza mniejsze skutki ewentualnego błędu oraz więcej czasu na reakcję.
Odpowiedź "Automatyczne odtwarzanie ruchów z prędkością ruchu ustawioną na 100%." jest nieprawidłowa, ponieważ uruchomienie automatyczne z pełną prędkością jest typowe dopiero po pozytywnej weryfikacji toru i logiki programu; na starcie znacząco rośnie ryzyko uderzenia w elementy stanowiska.
Odpowiedź "Automatyczne odtwarzanie ruchów, z prędkością ruchu ustawioną na 20%." nadal jest ryzykowna: nawet przy mniejszej prędkości w automacie operator ma mniejszą "krokową" kontrolę przebiegu, a robot może płynnie przejść do kolejnych ruchów bez zatrzymania między nimi.
Odpowiedź "Ręczne odtwarzanie ruchów, krok po kroku z prędkością ruchu ustawioną na 100%." jest błędna, bo choć tryb ręczny i krokowy są właściwe, to pełna prędkość w pierwszych testach ogranicza czas reakcji i zwiększa skutki ewentualnej pomyłki.
W praktyce w zakładach spotyka się konkretne limity prędkości i dodatkowe wymagania zależne od producenta robota oraz oceny ryzyka stanowiska, ale zasada egzaminacyjna jest stała: pierwszy test = ręcznie, krokowo, wolno.
