Przy wyborze miejsca montażu kolektorów słonecznych na dachu ocenia się przede wszystkim warunki dostępu promieniowania słonecznego. Im dłużej i bardziej bez przeszkód kolektor jest oświetlany, tym większy uzysk energii oraz lepsza opłacalność całego układu.
Za lokalizację optymalną uznaje się obszar, który:
- jest możliwie najmniej zacieniany przez elementy dachu i otoczenia (kominy, lukarny, ściany wyższych części budynku, drzewa),
- pozwala na montaż w sposób stabilny i zgodny z systemem mocowań (odpowiednie strefy połaci, unikanie kolizji z obróbkami),
- ułatwia zachowanie wymaganych odstępów i dostępu serwisowego,
- minimalizuje ryzyko uszkodzeń (np. miejsca narażone na zsuw śniegu, trudne dojścia, strefy krawędziowe wymagające dodatkowych rozwiązań).
W zadaniu pole oznaczone jako 4 jest wskazane jako najkorzystniejsze, co oznacza, że w kontekście dołączonej ilustracji spełnia powyższe kryteria najlepiej spośród pól 1–3. Pozostałe obszary są typowo mniej korzystne, gdy wypadają w miejscach częściej zacienianych, na mniej korzystnej połaci lub w strefach trudniejszych montażowo.
Na egzaminie warto pamiętać praktyczną zasadę: nawet krótkie, regularne zacienianie potrafi wyraźnie obniżyć efekty pracy instalacji, dlatego w pierwszej kolejności analizuje się przeszkody i ich cień, a dopiero potem dopasowuje układ mocowań i trasę przewodów.
