Elementem, który kojarzy się z klasycznym silnikiem prądu stałego (komutatorowym), są szczotki. Ich zadaniem jest zapewnienie kontaktu elektrycznego między częścią nieruchomą a wirującą oraz współpraca z komutatorem, dzięki czemu prąd w uzwojeniu wirnika jest przełączany we właściwych momentach (komutacja). To właśnie ta para: komutator–szczotki, stanowi cechę odróżniającą tradycyjny silnik DC od silnika indukcyjnego.
Silnik indukcyjny działa na innej zasadzie: prądy w wirniku są w nim indukowane przez pole magnetyczne stojana, więc nie ma potrzeby doprowadzania prądu do wirnika przez element stykowy. Dlatego w typowej konstrukcji silnika indukcyjnego nie stosuje się szczotek (wyjątkiem w praktyce mogą być specjalne odmiany z pierścieniami ślizgowymi, ale nie jest to standardowy "szczotkowy" układ jak w maszynie komutatorowej).
Pozostałe odpowiedzi nie rozróżniają tych maszyn:
- Stojan jest konieczny zarówno w silnikach DC, jak i indukcyjnych, bo tworzy obwód magnetyczny i mieści uzwojenia/pola.
- Wirnik występuje w obu typach silników jako część wirująca przenosząca moment.
- Łożyska są elementem mechanicznym podpierającym wał; również są wymagane w praktycznie każdej maszynie wirującej, niezależnie od zasady działania.
W przygotowaniu do egzaminu warto zapamiętać skrót myślowy: "DC komutatorowy = szczotki", a "asynchroniczny (indukcyjny) = brak szczotek". To pomaga szybko identyfikować konstrukcję i typowe czynności serwisowe (np. kontrolę i wymianę szczotek).
