Roztwory do dializy dootrzewnowej są jałowymi płynami terapeutycznymi, których zadaniem jest umożliwienie wymiany substancji przez otrzewną oraz usuwanie nadmiaru wody (ultrafiltracja). Aby było to możliwe, roztwór ma określony, przemyślany skład.
Poprawna odpowiedź: "Alkohol etylowy". Etanol nie jest używany jako składnik płynów do dializy dootrzewnowej, ponieważ nie pełni w nich roli osmotycznej ani buforującej i nie jest składnikiem fizjologicznie wymaganym do utrzymania odpowiedniego składu jonowego. Obecność alkoholu byłaby nieadekwatna i potencjalnie niebezpieczna w roztworze podawanym do jamy otrzewnej.
Dlaczego pozostałe odpowiedzi są błędne?
- "Glukoza" – w dializie dootrzewnowej jest typowym środkiem osmotycznie czynnym. To ona w dużej mierze "napędza" ultrafiltrację: wyższe stężenie glukozy zwykle zwiększa usuwanie wody.
- "Elektrolity (sole)" – roztwór musi zawierać jony (np. sodu, wapnia, magnezu, chlorkowe), aby nie zaburzać gospodarki elektrolitowej i zapewnić właściwe warunki dyfuzji.
- "Bufor mleczanowy" – bufor służy do utrzymania odpowiedniego pH roztworu. W praktyce stosuje się roztwory buforujące (np. z mleczanem), aby płyn był zgodny z wymaganiami terapeutycznymi i lepiej tolerowany.
Wskazówka egzaminacyjna: gdy pytanie zawiera słowo "NIE", warto najpierw zaznaczyć, które składniki są typowe dla płynu dializacyjnego (elektrolity + czynnik osmotyczny + bufor + woda), a dopiero potem wybrać element "niepasujący".
