Diagram stanów opisuje sterowanie sekwencyjne: najpierw następuje wysunięcie pierwszego siłownika, potem po potwierdzeniu położenia (łącznik krańcowy) wysuwa się drugi siłownik, a po kolejnym potwierdzeniu oba mają wrócić do pozycji początkowej. Taki opis wymaga, aby sterownik PLC "pamiętał", w którym kroku sekwencji się znajduje.
W układzie zastosowano zawory monostabilne z powrotem sprężynowym. To kluczowe: aby utrzymać pozycję wymuszoną (np. wysunięcie), cewka zaworu musi być zasilana ciągle. Jeżeli logika PLC poda tylko krótki impuls, to po jego zaniku sprężyna odsunie suwak zaworu do położenia spoczynkowego i siłownik zmieni stan (często wróci), co złamie przebieg z diagramu.
Program wykorzystujący Set/Reset (RS) spełnia te wymagania: instrukcja Set ustawia wyjście i utrzymuje je w stanie 1 mimo zaniku sygnału wejściowego, a instrukcja Reset kasuje wyjście dopiero wtedy, gdy osiągnięto warunek przejścia (np. zadziałanie krańcówki 1B2 lub 2B2). Dzięki temu można stabilnie realizować kroki: "włącz 1Y1 i trzymaj, aż 1B2", potem "włącz 2Y1 i trzymaj, aż 2B2", a następnie "wyzeruj/powróć" przez resetowanie wyjść.
Odpowiedź "A" (cewki zwykłe) jest błędna, bo cewka zwykła nie zapewnia pamięci kroku: gdy sygnał warunkujący znika, znika też sterowanie zaworu monostabilnego. Odpowiedź "C" (tylko Set) jest błędna, ponieważ bez Reset układ nie ma kontrolowanego powrotu/odblokowania kolejnych cykli — wyjścia mogą pozostać ustawione. Odpowiedź "D" jest niepoprawna, gdyż ma niespójną logikę kroków i nie gwarantuje jednoznacznego podtrzymania oraz kasowania stanów zgodnie z czujnikami z diagramu.
Wskazówka egzaminacyjna: gdy w zadaniu widzisz zawór monostabilny (sprężyna) i sekwencję krokową, szukaj w programie elementu pamięci (RS, Set/Reset lub bity kroków). Bez tego najczęściej nie da się odtworzyć taktogramu.
