Rdzeń transformatora jest elementem obwodu magnetycznego, który przewodzi strumień magnetyczny wytwarzany przez uzwojenie. Aby ograniczyć straty mocy i nagrzewanie, rdzenie wykonuje się z cienkich blach elektrotechnicznych (pakietowanych), a nie z jednego litego kawałka metalu. Izolowane od siebie warstwy blach zmniejszają prądy wirowe.
W transformatorach małej i średniej mocy bardzo często spotyka się rdzenie płaszczyznowe z kształtek typu E-I. Składają się one z blachy w kształcie litery "E" (z trzema kolumnami) oraz blachy "I" (prostokątny pasek). Po naprzemiennym ułożeniu tworzą zamknięty obwód magnetyczny; otwory w narożach służą do skręcania i docisku pakietu.
Odpowiedź "blachy E-I" jest więc poprawna, bo bezpośrednio opisuje elementy używane do budowy rdzeni transformatorowych.
Dlaczego pozostałe propozycje są błędne:
- "Karkas (szpula) uzwojenia" to element konstrukcyjny do nawijania i utrzymania zwojów. Nie przewodzi strumienia jak rdzeń i nie zamyka obwodu magnetycznego.
- "Blacha wirnika" ma zwykle kształt kołowy z wycięciami/otworami dopasowanymi do maszyny wirującej. Jest przeznaczona do wirnika silnika lub prądnicy, a nie do rdzenia transformatora.
- "Blacha stojana" to pierścień z żłobkami na uzwojenia stojana w maszynach wirujących. Również nie jest typowym rdzeniem transformatora E-I.
Wskazówka egzaminacyjna: jeśli na rysunku widzisz elementy "E" i "I", prawie zawsze chodzi o klasyczny rdzeń transformatora pakietowany z blach.
