Pytanie sprawdza rozumienie, które rozszerzenia plików audio są typowo powiązane z kompresją stratną (lossy), a które z brakiem kompresji lub kompresją bezstratną (lossless). W praktyce realizacji nagrań ma to znaczenie, bo materiał stratny bywa mniej odpowiedni do dalszej obróbki i archiwizacji, a wielokrotne ponowne kodowanie stratne może pogarszać jakość.
Dlaczego poprawne jest ".ogg"?
.ogg to rozszerzenie używane dla plików w kontenerze Ogg. Kontener może przenosić różne strumienie audio, ale w praktyce bardzo często spotyka się Ogg z kodekami stratnymi, takimi jak Vorbis lub Opus. Dlatego w zadaniach egzaminacyjnych .ogg bywa traktowane jako wskazówka zastosowania stratnej kompresji.
Dlaczego pozostałe odpowiedzi nie pasują?
- ".wav" – WAV to najczęściej zapis PCM (nieskompresowany) lub inny bezstratny zapis w strukturze RIFF. Jest standardem w produkcji i montażu, gdy liczy się jakość i zgodność.
- ".alac" – ALAC (Apple Lossless Audio Codec) jest kodekiem bezstratnym; zmniejsza rozmiar danych bez utraty informacji, więc nie spełnia warunku "kodek stratny".
- ".omf" – OMF jest formatem wymiany danych między systemami montażowymi/DAW (np. informacje o edycji, ścieżkach, ewentualnie media towarzyszące). Nie jest typowym formatem dystrybucji audio oznaczającym kompresję stratną.
Wskazówka egzaminacyjna: zawsze rozdzielaj pojęcia kodek vs kontener. Rozszerzenie pliku często sugeruje praktyczne zastosowanie (dystrybucja/streaming vs produkcja), ale nie zawsze w 100% definiuje, czy dźwięk jest stratny czy bezstratny.
