Przewody ADY i DY różnią się przede wszystkim materiałem żyły: ADY to przewód z żyłą aluminiową, a DY z żyłą miedzianą. Przy tym samym przekroju (2,5 mm2) i tej samej długości, rezystancja przewodu zależy od wzoru R = ρ·l/S, gdzie ρ to rezystywność materiału.
Ponieważ miedź ma niższą rezystywność niż aluminium, przewód miedziany o tym samym przekroju ma mniejszą rezystancję. To bezpośrednio przekłada się na rezystancję pętli zwarciowej, czyli (w uproszczeniu) sumę rezystancji toru fazowego i ochronnego/neutralnego w drodze od źródła do miejsca zwarcia i z powrotem. Po zamianie Al→Cu rezystancja tego toru maleje, więc poprawia się warunek samoczynnego wyłączenia zasilania (zwykle rośnie możliwy prąd zwarciowy).
Dlaczego pozostałe odpowiedzi są nieprawidłowe?
- "Zwiększenie nagrzewania się przewodu" – przy tym samym prądzie straty I2R są mniejsze dla miedzi (mniejsze R), więc typowo nagrzewanie maleje, a nie rośnie.
- "Zmniejszenie obciążalności prądowej" – miedź zwykle ma co najmniej porównywalną lub wyższą obciążalność niż aluminium dla tego samego przekroju, więc kierunek jest odwrotny.
- "Zwiększenie spadku napięcia" – spadek napięcia na przewodach jest proporcjonalny do ich rezystancji, więc po przejściu na miedź spadek napięcia typowo maleje.
Wniosek: najbardziej charakterystycznym skutkiem wymiany ADY 2,5 mm2 na DY 2,5 mm2 jest zmniejszenie rezystancji pętli zwarciowej.