W próbie rozciągania tkaniny można opisywać dwa różne, łatwe do pomylenia wyniki:
- wydłużenie bezwzględne (przyrost długości) – jest to różnica długości po rozciągnięciu i długości początkowej; taki wynik można wyrazić w jednostkach długości (np. mm),
- wydłużenie względne – jest to stosunek przyrostu długości do długości początkowej, czyli wielkość bezwymiarowa. Z tego powodu w praktyce zapisuje się je jako ułamek lub najczęściej w procentach (%).
Dlatego prawidłowym zapisem wyniku dla wydłużenia względnego jest 20 %. Taki zapis oznacza, że długość próbki zwiększyła się o 20% w stosunku do długości początkowej.
Dlaczego pozostałe odpowiedzi są niepoprawne?
- 20 kg – kilogram jest jednostką masy (potocznie bywa mylony z "obciążeniem"), ale nie opisuje odkształcenia. W badaniu rozciągania można mieć siłę rozciągającą, lecz nie jest ona opisywana w kg jako wynik wydłużenia względnego.
- 20 mm – milimetr to jednostka długości, więc może pasować do wydłużenia bezwzględnego, ale nie do wydłużenia względnego, które jest stosunkiem i nie ma jednostki.
- 20 g/m – gram na metr to masa na jednostkę długości (parametr liniowy), użyteczny np. przy opisie pewnych wyrobów włókienniczych, ale nie jest miarą odkształcenia w próbie rozciągania.
Wskazówka egzaminacyjna: jeśli w treści występuje słowo "względne", spodziewaj się wyniku w % (albo jako ułamek), a nie w mm, kg czy g/m.
