KWALIFIKACJA MED13 - CZERWIEC 2019

PYTANIE NR 33.
Który z rodzajów treningu terapeuta powinien systematycznie prowadzić z podopiecznym w drugim okresie rozwoju choroby Alzheimera w celu podtrzymywania jego orientacji w otaczającej rzeczywistości?
A.
B.
C.
D.
Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
W stadium umiarkowanym choroby Alzheimera rośnie dezorientacja w czasie i miejscu oraz potrzeba wsparcia w codziennych czynnościach.
Systematyczne, rutynowe ćwiczenie podstawowych czynności samoobsługowych (ADL) pomaga utrwalać stałe sekwencje działań i odniesienia do otoczenia, co pośrednio podtrzymuje orientację. Pozostałe propozycje są zwykle zbyt złożone lub abstrakcyjne.

Pełne wyjaśnienie:

W drugim (umiarkowanym) okresie choroby Alzheimera typowe są: narastające problemy z pamięcią, trudności w rozpoznawaniu osób, dezorientacja w czasie i miejscu oraz coraz większa zależność od otoczenia w czynnościach dnia codziennego. W terapii zajęciowej kluczowe jest wtedy maksymalne wykorzystanie zachowanych funkcji, wzmacnianie poczucia bezpieczeństwa oraz utrzymanie możliwie stałej rutyny.

Trening podstawowych czynności samoobsługowych (ADL) (np. mycie, ubieranie, jedzenie, toaleta) ma cechę istotną w tym stadium: jest powtarzalny, osadzony w konkretnym środowisku i angażuje znane przedmioty. Regularne wykonywanie tych czynności w stałym porządku i o stałych porach może wspierać orientację: czasową (rano–wieczór, przed/po posiłku), przestrzenną (kuchnia, łazienka) oraz osobową (własne ciało i potrzeby). W praktyce terapeuta dzieli czynność na proste kroki, stosuje krótkie polecenia i podpowiedzi (wizualne lub werbalne) oraz dba o powtarzalność.

Dlaczego pozostałe odpowiedzi są nieadekwatne?

  • Trening poruszania się komunikacją miejską wymaga dobrej orientacji, planowania, elastyczności i szybkiego reagowania na zmiany. W stadium umiarkowanym wzrasta ryzyko zagubienia i przeciążenia bodźcami, więc jest to zwykle zbyt trudne i potencjalnie niebezpieczne.
  • Warsztaty z obsługi komputera i Internetu zwykle wymagają uczenia się nowych procedur, pamięci operacyjnej i rozumienia abstrakcyjnych interfejsów. To często przekracza możliwości poznawcze w tym stadium i może nasilać frustrację oraz dezorientację.
  • Warsztaty radzenia sobie ze stresem opierają się często na wglądzie, nazywaniu stanów emocjonalnych i bardziej abstrakcyjnym rozumowaniu. Przy narastających zaburzeniach poznawczych taka forma może być trudna do zastosowania jako systematyczny trening ukierunkowany na orientację.

Uwaga dydaktyczna: w praktyce stosuje się także bezpośredni trening orientacji (np. powtarzanie informacji o dacie, miejscu, planie dnia), jednak w tym pytaniu wybieramy interwencję najbardziej zgodną z utrzymaniem rutyny i realnych odniesień w codzienności.

Dodatkowe pytania

Dodatkowe pytania (FAQ):
To etap, w którym narastają problemy z pamięcią i rozpoznawaniem, pojawia się wyraźna dezorientacja w czasie i miejscu oraz rośnie potrzeba pomocy w codziennych czynnościach. Osoba bywa jeszcze aktywna, ale wymaga struktury, rutyny i nadzoru dla bezpieczeństwa.
ADL to podstawowe czynności dnia codziennego, np. mycie, ubieranie, jedzenie i toaleta. W otępieniu ćwiczenie ADL pomaga dłużej utrzymać samodzielność i godność. Są to też czynności mocno "osadzone w rzeczywistości", więc łatwiej je utrwalać rutyną.
Stałe pory i kolejność czynności tworzą przewidywalny "szkielet dnia". Dzięki temu pacjent częściej kojarzy, co dzieje się rano, w południe i wieczorem, oraz gdzie w domu wykonuje daną czynność. Mniej zmian oznacza też mniej stresu i mniej dezorientacji.
ROT to zestaw działań, które mają podtrzymywać orientację w czasie, miejscu i osobie (np. częste przypominanie daty, pory dnia, planu dnia, nazw miejsc). W praktyce łączy się go z prostymi aktywnościami i komunikatami w codziennych sytuacjach, a nie tylko z "ćwiczeniami przy stole".
Pomaga dzielić czynność na krótkie kroki, dawać jedno polecenie naraz i używać podpowiedzi (np. pokaz, gest, etykiety obrazkowe). Ważne jest też ograniczenie rozpraszaczy, stałe miejsce przedmiotów i spokojne tempo. Celem jest wykonanie zadania z możliwie dużym udziałem pacjenta.
W stadium umiarkowanym pogarsza się orientacja, planowanie i reagowanie na zmiany, a transport publiczny jest pełen bodźców i sytuacji nieprzewidywalnych. To zwiększa ryzyko zagubienia, paniki i wypadków. Jeśli w ogóle rozważa się wyjścia, zwykle wymagają one ścisłego nadzoru i prostych, bezpiecznych tras.
Zależy od etapu i wcześniejszych nawyków, ale w stadium umiarkowanym uczenie się nowych procedur i obsługa złożonego interfejsu często są zbyt trudne. Może to nasilać frustrację i poczucie porażki. Zwykle lepiej sprawdzają się aktywności znane, proste i związane z realnym otoczeniem.
Częsty błąd to dobór zadań "za trudnych", bo kojarzą się z aktywizacją (np. nowe technologie), bez oceny możliwości poznawczych. Innym błędem jest ignorowanie bezpieczeństwa lub brak rutyny (ciągłe zmiany planu). Warto dobierać zadania proste, powtarzalne i przewidywalne.
We wczesnym stadium osoba zwykle dłużej zachowuje samodzielność i uczy się nowych strategii, choć ma kłopoty z pamięcią. W umiarkowanym częściej potrzebuje wskazówek krok po kroku, ma wyraźne zaburzenia orientacji i trudności w złożonych zadaniach. Rośnie też potrzeba nadzoru w codziennym funkcjonowaniu.
Ucz się poprzez schemat: stadium choroby → dominujące trudności → cel terapii → dobór bezpiecznej aktywności. Ćwicz rozpoznawanie, które interwencje są zbyt złożone (abstrakcja, wieloetapowość, zmienne środowisko). Zapamiętaj rolę rutyny i wspierania ADL w stadium umiarkowanym.
info

Około 28% zdających odpowiada poprawnie na to pytanie. bardzo trudne

Specjaliści zwracają uwagę: "Pozostałe propozycje są zwykle zbyt złożone lub abstrakcyjne."

Źródła:

  • Alzheimer's Association – "Stages of Alzheimer's" (opis stadiów choroby) https://www.alz.org/alzheimers-dementia/stages (dostęp 2026-02-24)
  • NHS – "Alzheimer's disease" (objawy, przebieg i wsparcie) https://www.nhs.uk/conditions/alzheimers-disease/ (dostęp 2026-02-24)

Materiały:

  • Podręczniki z gerontologii i neuropsychologii klinicznej (otępienia, zaburzenia orientacji)
  • Materiały szkoleniowe z terapii zajęciowej w otępieniach (ADL, strukturyzacja, bezpieczeństwo)
  • Artykuły przeglądowe o Reality Orientation Training i interwencjach niefarmakologicznych w demencji

Aktualizacja pytania: 31.03.2026



Aktualizacja pytania: 31.03.2026
📡 Brak połączenia internetowego