W treningu czynności samoobsługowych (ADL) terapeuta zajęciowy dobiera pomoce techniczne tak, aby pacjent mógł wykonać podstawowe czynności życiowe jak najbardziej samodzielnie i bezpiecznie. Jedną z kluczowych czynności samoobsługowych jest higiena osobista, w tym mycie i pielęgnacja stóp.
Pomoc widoczna na ilustracji ma cechy typowe dla urządzeń do higieny stóp: kształt "klapka", gęste włosie szczotek na powierzchni roboczej, element ścierny (pumeks) w części piętowej oraz przyssawki stabilizujące całość na gładkim podłożu. Taka konstrukcja pozwala szorować stopę poprzez przesuwanie jej po szczotkach, bez konieczności schylania się, co jest ważne u osób z ograniczoną mobilnością, zaburzeniami równowagi lub po incydentach neurologicznych.
Odpowiedź "szorowania stóp." jest poprawna, ponieważ dokładnie odpowiada przeznaczeniu tej pomocy w praktyce terapii zajęciowej: kompensuje ograniczenia ruchowe i wspiera niezależność pacjenta w higienie.
Pozostałe odpowiedzi są nieprawidłowe, bo nie pasują do budowy i warunków użycia pomocy:
- "zmywania naczyń." – urządzenie jest projektowane do pracy na mokrym podłożu prysznicowym i do kontaktu ze stopą, a nie do czyszczenia naczyń w zlewie.
- "czesania włosów." – do czesania potrzebne są inne narzędzia i chwyt w dłoni; przyssawki i kształt podstawy wskazują na zastosowanie na podłodze, a nie przy głowie.
- "czyszczenia odzieży." – choć występuje włosie, brak jest funkcjonalności typowej dla szczotek do ubrań (ergonomiczny uchwyt, powierzchnia do pracy na tkaninie); tutaj kluczowa jest stabilizacja i dopasowanie do stopy.
Wskazówka egzaminacyjna: zwracaj uwagę na elementy konstrukcyjne (przyssawki, pumeks, kształt) i łącz je z kontekstem ADL – w tym przypadku z higieną stóp i bezpieczeństwem w łazience.
