W modulacji amplitudy (AM) amplituda fali nośnej jest zmieniana zgodnie z sygnałem modulującym. Współczynnik (głębokość) modulacji m opisuje, jak "głęboko" zmienia się amplituda nośnej względem jej wartości bez modulacji.
Dla m = 1 (100%) obwiednia sygnału AM jest w stanie osiągnąć dokładnie zero w swoich minimach. To kluczowa cecha rozpoznawcza na rysunku: widoczna obwiednia "dotyka" osi (lub poziomu zera amplitudy) w najniższych punktach, ale nie ulega odwróceniu.
Warto odróżnić trzy typowe przypadki, które często pojawiają się jako odpowiedzi rozpraszające:
- m < 1 (niedomodulowanie) – obwiednia nigdy nie dochodzi do zera; minima są powyżej zera. Sygnał jest poprawny, ale wykorzystuje "mniej" możliwej zmienności amplitudy.
- m = 1 (modulacja 100%) – minima obwiedni dochodzą do zera. Jest to stan graniczny, zwykle pożądany w sensie maksymalizacji wykorzystania zakresu bez zniekształceń obwiedni.
- m > 1 (przemodulowanie) – obwiednia "przechodzi" przez zero, co w praktyce oznacza odwrócenie obwiedni i powstawanie zniekształceń. Taki przebieg może wyglądać na bardziej "dynamiczny", ale jest niepoprawny dla klasycznej detekcji obwiedni.
Dlatego poprawny wybór to rysunek, na którym obwiednia jest styczna do zera w minimach i nie widać odwróceń obwiedni typowych dla przemodulowania. W zadaniach egzaminacyjnych to najpewniejsze kryterium identyfikacji przypadku m=1.
