Partytura jest dokumentem muzycznym stanowiącym pełny zapis nutowy utworu. Zawiera wszystkie partie wykonawcze (np. sekcje instrumentów lub głosy) zestawione tak, aby można było śledzić ich przebieg równocześnie. W praktyce korzysta z niej m.in. dyrygent, kierownik muzyczny lub osoba przygotowująca próbę, bo partytura pokazuje całość struktury utworu: rytm, metrum, przebieg melodii, współbrzmienia, wejścia poszczególnych instrumentów oraz oznaczenia wykonawcze.
Pozostałe propozycje nie są zapisem nutowym:
- Drabinka (często rozumiana jako plan przebiegu wydarzenia, kolejność punktów, czasówki) jest dokumentem organizacyjnym/produkcyjnym. Pomaga zaplanować, co i kiedy dzieje się na scenie, ale nie opisuje muzyki w zapisie nutowym.
- Scenariusz opisuje przebieg programu (np. wypowiedzi prowadzącego, wejścia artystów, elementy dramaturgii, kolejność segmentów). Może zawierać informacje o muzyce, ale sam w sobie nie jest notacją muzyczną.
- Lista edycyjna kojarzy się z dokumentem używanym w procesie edycji/montażu (np. wykaz ujęć, poprawek, elementów do złożenia). To narzędzie porządkujące pracę postprodukcyjną lub redakcyjną, a nie zapis nutowy utworu.
Wskazówka egzaminacyjna: gdy w pytaniu pojawia się sformułowanie "zapis nutowy", szukaj odpowiedzi wprost związanej z notacją (partytura, głos, nuty, wyciąg), a nie z dokumentami produkcyjnymi typu plan, scenariusz czy lista.
