Pytanie wymaga powiązania agregatu ze schematu z odpowiednim etapem otrzymywania miedzi. W typowym ciągu technologicznym po wzbogaceniu surowca i procesach wytopu powstaje kamień miedziowy (półprodukt zawierający głównie siarczki metali). Kolejnym kluczowym etapem jest konwertorowanie kamienia miedziowego, czyli jego przeróbka w konwertorze w kierunku miedzi surowej (tzw. miedzi konwertorowej/blister) poprzez utlenianie składników niepożądanych i wydzielanie ich do żużla oraz fazy gazowej.
Dlatego odpowiedź "Konwertorowanie kamienia miedziowego." jest właściwa: konwertor jest charakterystycznym agregatem przeznaczonym właśnie do tego etapu – pracuje na półprodukcie (kamieniu), a nie na gotowej miedzi przeznaczonej do oczyszczania metodami rafinacyjnymi.
Pozostałe odpowiedzi są niepoprawne z następujących powodów:
- "Rafinację elektrolityczną." – jest to etap prowadzony w instalacji elektrolitycznej (wanny/cele z elektrolitem, anody i katody), a nie w typowym agregacie pirometalurgicznym przedstawianym na schemacie konwertora.
- "Wytapianie kamienia miedziowego." – wytapianie to etap wcześniejszy, realizowany w piecach wytopowych (w zależności od technologii), którego celem jest uzyskanie kamienia jako półproduktu. Konwertorowanie następuje po uzyskaniu kamienia, więc dotyczy innego miejsca w ciągu.
- "Rafinację ogniową." – rafinacja ogniowa dotyczy oczyszczania miedzi surowej w odpowiednim piecu rafinacyjnym i jest innym procesem niż konwertorowanie kamienia. Różni się wsadem (miedź surowa vs kamień) oraz celem (dalsze oczyszczanie miedzi).
Wskazówka egzaminacyjna: jeśli na schemacie widzisz agregat kojarzony z przeróbką kamienia i intensywnym utlenianiem z tworzeniem żużla, to zwykle chodzi o konwertorowanie. Rafinacja elektrolityczna prawie zawsze wiąże się z aparaturą elektrolityczną, a nie z piecem.