Zadanie sprawdza umiejętność pracy z danymi technologicznymi procesu wielkopiecowego oraz proste przeliczenia bilansowe. Kluczowa informacja (wskaźnik zużycia powietrza) znajduje się w tabeli dołączonej do zadania.
Krok 1: odczyt danych z tabeli
W tabelach dla procesu wielkopiecowego często podaje się zużycia jednostkowe, czyli ile danego czynnika (tu: powietrza dmuchowego) przypada na wytworzenie 1 Mg surówki. Należy ustalić, w jakiej jednostce podano powietrze (w tym zadaniu odpowiedzi są w kg, więc przyjmujemy, że tabela również operuje masą albo daje dane możliwe do przeliczenia na kg).
Krok 2: przeliczenie na 200 Mg
Jeżeli zużycie jednostkowe wynosi (z tabeli) X kg/Mg, to dla 200 Mg zużycie wyniesie: X × 200 kg. Jest to klasyczne skalowanie proporcjonalne: przy stałym wskaźniku technologicznym podwojenie produkcji powoduje podwojenie zużycia.
Krok 3: kontrola jednostek i sensowności
Wynik końcowy powinien pozostać w kg. Warto wykonać kontrolę rzędu wielkości: dla setek megagramów produkcji wartości zużycia powietrza zwykle są duże, więc wyniki rzędu dziesiątek tysięcy kg mogą być podejrzanie małe, a rzędu setek tysięcy kg mogą być bardziej realistyczne (zależnie od wskaźnika z tabeli).
Dlaczego pozostałe odpowiedzi są błędne?
- "77 000 kg" zwykle odpowiada sytuacji, gdy pominięto część mnożenia (np. użyto wskaźnika dla mniejszej produkcji) albo błędnie przeliczono Mg.
- "20 600 kg" jest typowym skutkiem pomylenia skali (np. przemnożenia przez 20 zamiast 200) lub błędnego przesunięcia zera.
- "770 000 kg" często wynika z nadmiernego przeskalowania (np. dodatkowe ×10) albo użycia niewłaściwego wiersza/kolumny tabeli.
Poprawna wartość wynika z konsekwentnego odczytu wskaźnika z tabeli i przeliczenia go na 200 Mg surówki bez błędów jednostek.
