Odporność na ścieranie to zdolność posadzki do zachowania warstwy użytkowej (powierzchni) mimo tarcia wywołanego ruchem pieszym, nanoszonym piaskiem oraz częstym myciem. W praktyce jest to jedna z kluczowych cech przy doborze podłogi do miejsc o dużym natężeniu ruchu.
Odpowiedź "Płytka ceramiczna gresowa." jest właściwa, ponieważ gres (odmiana płytek ceramicznych o bardzo małej nasiąkliwości i wysokiej spiekalności) ma zwykle wysoką twardość i dużą odporność na zużycie powierzchni. Dzięki temu sprawdza się w korytarzach, wiatrołapach, ciągach komunikacyjnych i obiektach o intensywnej eksploatacji.
Pozostałe materiały są mniej odporne na ścieranie w typowych warunkach:
- "Deska podłogowa sosnowa." – drewno (szczególnie sosna jako gatunek relatywnie miękki) może łatwo ulegać wycieraniu oraz zarysowaniom; trwałość zależy też od warstwy ochronnej (lakier/olej), która zużywa się eksploatacyjnie.
- "Wykładzina dywanowa." – włókna ulegają ugnieceniu i wycieraniu, a w strefach intensywnego ruchu szybko pojawiają się "ścieżki"; choć wykładzina bywa komfortowa, to nie jest liderem pod względem odporności na ścieranie.
- "Panel podłogowy HDF." – panele mają warstwę wierzchnią o określonej odporności, ale w praktyce mogą się wycierać i rysować, a przy uszkodzeniu warstwy dekoracyjno-ochronnej nie regenerują się jak część wykończeń drewnianych (np. cyklinowanie).
Na egzaminie warto pamiętać: jeśli pytanie dotyczy największej odporności na ścieranie wśród typowych materiałów posadzkowych, zwykle prowadzi to do wyboru materiałów ceramicznych (zwłaszcza gresu) zamiast drewna, wykładzin lub paneli.
