Nośnik magnetooptyczny to taki, w którym zapis informacji odbywa się z użyciem dwóch zjawisk jednocześnie: optycznego (laser) i magnetycznego (pole magnetyczne). Typowo laser podgrzewa lokalnie warstwę zapisu do temperatury umożliwiającej zmianę jej właściwości magnetycznych, a głowica magnetyczna wymusza kierunek namagnesowania. Odczyt realizuje się optycznie.
Odpowiedź "Mini Disc" pasuje do tej definicji, ponieważ MiniDisc (MD) był projektowany jako magnetooptyczny nośnik dyskowy dla dźwięku cyfrowego (a także danych w odmianach komputerowych), łącząc zapis magnetyczny z odczytem laserowym.
Pozostałe propozycje reprezentują inne grupy nośników:
- "Płyta DVD" – klasyczny nośnik optyczny; zapis/odczyt opiera się na strukturze optycznej ścieżki i pracy lasera, bez magnetycznej warstwy zapisu typowej dla magnetooptyki.
- "Płyta CD" – również nośnik optyczny, analogicznie jak DVD; różni się parametrami i pojemnością, ale zasada pozostaje optyczna.
- "Kaseta DAT" – nośnik magnetyczny (taśma); zapis i odczyt odbywa się głowicami magnetycznymi, bez optycznego odczytu laserowego.
Na egzaminie warto zapamiętać prostą regułę: jeśli format jest "taśmą" (np. DAT), to jest magnetyczny; jeśli jest "płytą" typu CD/DVD, to jest optyczny; MiniDisc jest wyjątkiem historycznym, kojarzonym właśnie z magnetooptyką.
