Plik WAV (Waveform Audio File Format) oraz AIFF (Audio Interchange File Format) są najczęściej traktowane jako formaty "równorzędne" w produkcji audio: oba służą do przechowywania dźwięku w postaci PCM (czyli typowo nieskompresowanej) i są powszechnie akceptowane przez programy DAW, edytory i systemy emisyjne.
Dlatego odpowiedź "*.aiff" jest uznawana za poprawną, gdy pytanie rozumie "odpowiednik" jako format o podobnym zastosowaniu do WAV: zapis materiału roboczego do montażu, bez wprowadzania strat jakości wynikających z kompresji stratnej.
Pozostałe rozszerzenia nie pasują do takiego znaczenia:
- "*.mp3" to format z kompresją stratną. Zmniejsza rozmiar pliku kosztem jakości, więc nie jest typowym "odpowiednikiem" WAV do edycji i archiwizacji.
- "*.ogg" (najczęściej Ogg Vorbis) również zwykle oznacza kompresję stratną i jest częściej używany do dystrybucji niż do materiału źródłowego w postprodukcji.
- "*.flac" jest bezstratny, ale standardowo wykorzystuje kompresję bezstratną, więc w praktyce bywa traktowany raczej jako format archiwizacji/dystrybucji bezstratnej. W zależności od interpretacji słowa "odpowiednik" ktoś mógłby go błędnie uznać za równoważny WAV, choć nie jest to ten sam typ zapisu (zwykle nie jest "surowym" PCM w kontenerze WAV/AIFF).
Na egzaminie warto zapamiętać parę: WAV ↔ AIFF jako najpopularniejsze formaty studyjne do materiału roboczego, a osobno rozróżniać stratne (MP3, OGG) i bezstratne skompresowane (FLAC).
