W regulacji temperatury pojęcie regulacji nieciągłej najczęściej oznacza, że sygnał sterujący nie zmienia się płynnie, tylko skokowo przyjmuje ograniczoną liczbę wartości. Typowym przypadkiem jest sterowanie włącz/wyłącz, gdzie element wykonawczy (np. grzałka lub wentylator) jest albo załączony, albo wyłączony.
Taką pracę realizuje regulator dwustawny. Jego działanie polega na porównaniu wartości zadanej z wartością zmierzoną i przełączeniu wyjścia na jeden z dwóch stanów. W praktyce układ temperatury często stosuje też histerezę, aby nie przełączać zbyt często w pobliżu wartości zadanej (co zmniejsza zużycie styczników/przekaźników i ogranicza "klikanie" układu).
Pozostałe typy regulatorów z listy odnoszą się do klasycznych członów regulacji ciągłej:
- Całkujący – integruje uchyb w czasie i zmienia wyjście w sposób ciągły, co nie odpowiada typowej regulacji dwustanowej.
- Różniczkujący – reaguje na szybkość zmian uchybu; także jest członem regulatora ciągłego, a nie przełączającego.
- Proporcjonalny – wyjście jest proporcjonalne do uchybu i (w ujęciu klasycznym) zmienia się płynnie, więc nie opisuje sterowania ON/OFF.
Na egzaminie warto kojarzyć: nieciągła regulacja → dwustan (termostat), a P/I/D → regulacja ciągła (często w postaci PI lub PID), gdy potrzebna jest większa dokładność i płynna zmiana sygnału sterującego.
