Dobór sprężarki do siłownika pneumatycznego opiera się głównie na dwóch parametrach: wydajności (przepływie) oraz ciśnieniu, jakie sprężarka jest w stanie zapewnić w instalacji.
1) Wydajność (l/min)
Jeżeli siłownik zużywa 1,4 litra powietrza na jeden cykl pracy, a wykonuje maksymalnie nmax = 50 cykli/min, to minimalne zapotrzebowanie na powietrze wynosi:
Q = 1,4 l/cykl × 50 cykli/min = 70 l/min.
W praktyce dobiera się źródło powietrza z pewnym zapasem (straty na przygotowaniu powietrza, spadki ciśnienia w przewodach, nieszczelności, rezerwa na chwilowe piki poboru). Dlatego odpowiedź z 80 l/min jest właściwa, bo przewyższa wyliczone 70 l/min.
2) Ciśnienie
Siłownik wymaga ciśnienia roboczego 8 bar. W przeliczeniu jednostek: 10 bar = 1,0 MPa, więc 8 bar = 0,8 MPa. Sprężarka powinna mieć ciśnienie maksymalne większe od wymaganego roboczego, aby po uwzględnieniu strat w instalacji nadal było dostępne 8 bar na odbiorniku. Z tego powodu 1,0 MPa (ok. 10 bar) jest bezpiecznym wyborem, natomiast 0,7 MPa (ok. 7 bar) jest niższe niż wymagane 8 bar i nie spełni warunku pracy siłownika.
Dlaczego pozostałe odpowiedzi są błędne?
- "Wydajność 60 l/min, ciśnienie maksymalne 1,0 MPa." – ciśnienie byłoby wystarczające, ale wydajność jest mniejsza niż wynik obliczeń (70 l/min), więc przy nmax siłownik nie utrzyma zadanej liczby cykli.
- "Wydajność 80 l/min, ciśnienie maksymalne 0,7 MPa." – wydajność jest dobra, ale ciśnienie maksymalne jest niższe od wymaganego 8 bar, więc układ nie osiągnie właściwych parametrów pracy.
- "Wydajność 60 l/min, ciśnienie maksymalne 0,7 MPa." – jednocześnie zbyt mała wydajność i zbyt niskie ciśnienie.
Wskazówka egzaminacyjna: najpierw policz zapotrzebowanie przepływu (zużycie × cykle), a potem sprawdź, czy ciśnienie maksymalne sprężarki jest co najmniej równe wymaganemu roboczemu (z zapasem).
