W silnikach indukcyjnych trójfazowych najczęściej spotyka się wirniki klatkowe (tzw. "klatka"). Jedną z ich odmian konstrukcyjnych jest wirnik głębokożłobkowy, w którym pręty klatki są umieszczone w głębokich żłobkach. Taka geometria wpływa na parametry wirnika w zależności od częstotliwości prądów wirnikowych, co jest szczególnie istotne podczas rozruchu.
Dlaczego rozwiązanie głębokożłobkowe bywa stosowane? Przy rozruchu poślizg jest duży, a prądy wirnikowe mają wyższą częstotliwość. Zjawiska naskórkowości i rozkładu prądu w prętach powodują, że efektywny opór wirnika "rośnie", co pomaga uzyskać korzystniejszy moment rozruchowy i ograniczyć niekorzystne cechy rozruchu w porównaniu z prostszą klatką o płytkich żłobkach. W pracy ustalonej poślizg jest mały, częstotliwość prądów wirnika spada, a wirnik zachowuje się korzystniej pod względem strat.
- "Głębokożłobkowy" pasuje do silnika indukcyjnego: to typowa modyfikacja wirnika klatkowego, spotykana w praktyce napędowej.
- "Jawnobiegunowy" kojarzy się przede wszystkim z maszynami, w których wyróżnia się bieguny wirnika (np. konstrukcje synchroniczne lub prądu stałego), a nie z typowym wirnikiem klatkowym silnika indukcyjnego.
- "Tarczowy" odnosi się do rozwiązań o geometrii tarczy, spotykanych w wybranych konstrukcjach specjalnych, a nie jako standardowy typ wirnika w klasycznym silniku indukcyjnym trójfazowym.
- "Kubkowy" również dotyczy specyficznych, często małomocowych lub specjalnych rozwiązań konstrukcyjnych, odmiennych od powszechnej budowy silników indukcyjnych trójfazowych stosowanych w przemyśle.
Wskazówka egzaminacyjna: jeśli w pytaniu pada "silnik indukcyjny trójfazowy", najpierw myśl o wirniku klatkowym i jego odmianach (m.in. głębokożłobkowej). Nazwy sugerujące bieguny lub nietypową geometrię często dotyczą innych rodzajów maszyn.
