W pomiarach TV naziemnej dla sygnału cyfrowego ocenia się zwykle co najmniej dwa niezależne aspekty:
- Poziom sygnału (dBµV) – mówi, jak "mocny" jest sygnał na wejściu odbiornika/gniazda.
- MER (dB) – mówi, jak "czysty" jest sygnał z punktu widzenia modulacji (odporność na szum, zakłócenia, zniekształcenia, echa). Im większy MER, tym lepiej.
Odpowiedź "Poziom 55 dBµV, MER 24 dB" jest prawidłowa, bo łączy poziom, który w praktyce instalacyjnej bywa uznawany za typowy/bezpieczny, z MER na poziomie wskazującym na dobrą jakość sygnału cyfrowego. Taki zestaw parametrów zwykle daje stabilny odbiór bez okresowych błędów.
Pozostałe propozycje są podejrzane z dwóch powodów:
- Bardzo niski poziom (np. 25–29 dBµV) sugeruje, że sygnał może być poniżej czułości odbiornika lub zbyt słaby w stosunku do zakłóceń własnych instalacji. Nawet jeśli chwilowo MER wygląda dobrze, w realnych warunkach margines bywa za mały.
- Bardzo niski MER (np. 12–14 dB) oznacza słabą jakość modulacji. W praktyce może to wynikać z zakłóceń, przesterowania wzmacniacza, odbić (wielodrożności), złych złącz/ekranowania lub błędnego ustawienia anteny. Taki MER zwiększa ryzyko błędów i zaniku obrazu.
Wskazówka egzaminacyjna: nie wybieraj odpowiedzi tylko dlatego, że ma najwyższy poziom. Dla sygnału cyfrowego poziom i jakość muszą iść w parze. Zbyt wysoki poziom przy niskim MER też bywa symptomem problemu (np. zniekształceń), a zbyt niski poziom może powodować niestabilność mimo chwilowo dobrego MER.
