Reflektometr TDR wysyła do badanego toru krótki impuls i obserwuje sygnał odbity. Odbicia powstają w miejscach, gdzie zmienia się impedancja widziana przez falę biegnącą. Dlatego interpretacja reflektogramu opiera się na rozpoznaniu znaku i charakteru zmiany oraz jej położenia na osi czasu/odległości.
Zwarcie żył w miedzianym torze symetrycznym jest przypadkiem, w którym impedancja w miejscu uszkodzenia gwałtownie maleje (dąży do bardzo małej wartości). Taki spadek impedancji generuje odbicie o charakterystycznym "ujemnym" zwrocie (typowo widocznym jako skok w dół względem odcinka o poprawnym dopasowaniu). Dodatkowo, jeśli zwarcie jest "twarde", zmiana jest wyraźna i stroma; jeśli zwarcie jest częściowe, kształt może być mniej jednoznaczny, ale nadal wskazuje na obniżenie impedancji.
Pozostałe reflektogramy (niepoprawne) zwykle odpowiadają innym zjawiskom:
- Przerwa (rozwarcie) powoduje wzrost impedancji i daje odbicie o przeciwnym zwrocie niż zwarcie.
- Zmiana impedancji pośrednia (np. zgniecenie, złącze, odcinek o innej geometrii) daje odbicie mniejsze i często "schodkowe", ale nie tak jednoznaczne jak zwarcie/przerwa.
- Wiele zdarzeń (kilka nieciągłości) daje kilka odbić w różnych odległościach, co nie jest typowym obrazem pojedynczego zwarcia żył.
W zadaniu należy więc wybrać ten wykres, na którym występuje pojedyncze zdarzenie odpowiadające nagłemu spadkowi impedancji w pewnej odległości od początku toru. To właśnie taki kształt jest diagnostycznym "podpisem" zwarcia żył w torze symetrycznym.
