W instalacjach przemysłu chemicznego zawór musi być dobrany tak, aby bezpiecznie pracował przy zadanych parametrach procesu. W pytaniu kluczowe są dwa warunki jednocześnie: ciśnienie 100 bar oraz temperatura 210°C. Oznacza to, że dopuszczalne parametry zaworu (wynikające z jego klasy/wykonania, materiału korpusu i rodzaju uszczelnienia) muszą obejmować oba te wymagania.
Odpowiedź "II." jest poprawna, ponieważ odpowiada zaworowi, który może być stosowany w warunkach wysokiego ciśnienia i podwyższonej temperatury (zgodnie z informacjami przypisanymi do wariantu II na materiale źródłowym, np. ilustracji/oznaczeniach). W praktyce typowo wymaga się, aby armatura miała odpowiednią rezerwę w zakresie P/T i była przeznaczona do pracy w reżimie wysokociśnieniowym.
Pozostałe odpowiedzi są błędne, bo co najmniej jeden z warunków nie jest spełniony:
- "I." – wariant nie obejmuje wymaganej kombinacji 100 bar i 210°C (zwykle ograniczenie dotyczy albo ciśnienia, albo temperatury, albo rodzaju wykonania/uszczelnienia).
- "III." – wariant ma parametry dopuszczalne niewystarczające dla jednego z podanych wymagań lub jest przeznaczony do innego zastosowania (np. niższe ciśnienia, inna funkcja w instalacji).
- "IV." – analogicznie, nie spełnia równocześnie obu kryteriów P/T lub jest konstrukcyjnie/materiałowo nieadekwatny do takiego reżimu.
Wskazówka egzaminacyjna: przy pytaniach o dobór armatury zawsze sprawdzaj oba parametry jednocześnie (P i T) i nie kieruj się wyłącznie nazwą typu zaworu. Jeśli warianty są pokazane na ilustracji, kluczowe jest odczytanie opisów/oznaczeń przy każdym z nich.
