Fitomelioracja to grupa działań melioracyjnych opartych na wykorzystaniu roślinności do poprawy funkcjonowania środowiska glebowego i wodnego. W praktyce chodzi o takie kształtowanie okrywy roślinnej, aby:
- ograniczać erozję wietrzną i wodną,
- poprawiać strukturę i nośność gleby poprzez systemy korzeniowe,
- wpływać na bilans wodny (retencję, infiltrację) i mikroklimat,
- tworzyć bariery wiatrochronne oraz elementy krajobrazu rolniczego.
Dlatego odpowiedź "Zadrzewienie śródpolne." jest poprawna: pasy drzew i krzewów między polami pełnią funkcję biologicznej "osłony" i stabilizacji podłoża, co jest typowym przykładem oddziaływania roślin na warunki siedliskowe.
Pozostałe propozycje nie są fitomelioracją, bo należą do innych grup zabiegów:
- "Nawodnienie ściekami." ma charakter nawadniania/odprowadzania i gospodarowania wodą lub ściekami, czyli jest przede wszystkim zabiegiem wodnym/technologicznym, a nie roślinnym.
- "Nawożenie organiczne." jest zabiegiem agrotechnicznym i nawozowym – poprawia żyzność przez dostarczenie materii organicznej, ale nie jest działaniem polegającym na wprowadzeniu roślinności jako środka melioracyjnego.
- "Orka z pogłębiaczem." to typowy zabieg uprawowy/agrotechniczny (mechaniczne spulchnienie i pogłębienie warstwy), a nie melioracja biologiczna.
Wskazówka egzaminacyjna: gdy w pytaniu pojawia się rdzeń "fito-", szukaj odpowiedzi związanej z roślinami (drzewa, krzewy, zadarnienia, obsiew), a nie z wodą, nawożeniem czy uprawą mechaniczną.
