Pytanie sprawdza znajomość odmian Gigabit Ethernet (1 Gb/s) oraz tego, jak standard warstwy fizycznej wpływa na możliwy dystans połączenia. Kluczowe jest skojarzenie, że zapis "550 m/5000 m" odpowiada typowym zasięgom uzyskiwanym dla jednego standardu, ale na różnych rodzajach włókna (wielomodowym i jednomodowym).
1000Base-LX jest standardem gigabitowym dla światłowodu, kojarzonym z dłuższymi odcinkami niż "SX" oraz zdecydowanie dłuższymi niż skrętka miedziana. W praktyce spotyka się informację, że może pracować na MMF na dystansie rzędu kilkuset metrów (często podawane ~550 m), a na SMF osiąga kilka kilometrów (często podawane ~5 km). To dokładnie odpowiada liczbom z treści zadania.
Dlaczego pozostałe odpowiedzi są niepoprawne?
- 1000Base-SX – to także światłowód, ale typowo przewidziany na krótsze odcinki (głównie MMF). Zwykle nie jest kojarzony z dystansem rzędu 5 km.
- 1000Base-T – to Gigabit Ethernet po skrętce miedzianej (RJ-45). Jego typowy maksymalny dystans w sieci LAN to 100 m, więc wartości 550 m i 5000 m wykluczają ten wybór.
- 1000Base-FX – oznaczenie "FX" jest powszechnie kojarzone z Fast Ethernet (100 Mb/s), więc nie pasuje do warunku 1 Gb/s podanego w pytaniu.
Wskazówka egzaminacyjna: gdy w odpowiedziach widzisz "T", myśl o miedzi i 100 m. Gdy widzisz "SX/LX", myśl o światłowodzie; "LX" częściej łączy się z dłuższymi odcinkami i możliwością pracy na SMF na dystansach kilometrowych.
