Klasyfikacja IADC dla świdrów gryzowych (stożkowych) jest stosowana po to, aby w skrócony sposób opisać typ narzędzia i jego przeznaczenie. W praktyce egzaminacyjnej kluczowe jest rozróżnienie dwóch popularnych rodzin uzębienia:
- zęby frezowane (steel tooth) – uzębienie stanowi integralna, "wyfrezowana" część stożków,
- wstawki (TCI) – w stożkach osadzone są twarde elementy (wstawki) pełniące rolę zębów.
Pytanie wymaga wskazania kodu IADC odpowiadającego świdrowi z zębami frezowanymi. W tej konwencji oznaczeń przyjmuje się, że kody rozpoczynające się od "1" należą do grupy świdrów z zębami frezowanymi, a kody z inną pierwszą cyfrą (np. 4, 6, 7) odnoszą się do świdrów z wstawkami. Z tego powodu odpowiedź "121" pasuje do świdra z zębami frezowanymi.
Pozostałe propozycje (np. "627", "447", "747") są typowo kojarzone z grupami oznaczeń, w których pierwsza cyfra nie wskazuje na zęby frezowane. Typowy błąd na egzaminie polega na wybieraniu kodu "na pamięć" bez sprawdzenia reguły pierwszej cyfry albo na myleniu świdrów gryzowych z innymi narzędziami urabiającymi.
Wskazówka do nauki: najpierw ustal, czy pytanie dotyczy frezowanych zębów czy wstawek, a dopiero potem analizuj kod. To ogranicza pomyłki wynikające z podobieństwa samych liczb.
