Określenie "utracone zęby" odnosi się do takiego stanu świdra, w którym część zębów (elementów skrawających) jest fizycznie nieobecna – została odłamana, wykruszona lub wyrwana. W ocenie wizualnej kluczowe jest więc rozpoznanie braków w uzębieniu, czyli "pustych" miejsc tam, gdzie zęby powinny tworzyć regularny układ.
W praktyce łatwo pomylić ten typ uszkodzenia z innymi formami zużycia. Samo stępienie oznacza, że zęby nadal są obecne, ale mają zaokrąglone krawędzie i gorszą zdolność skrawania. Starcie to ubytek materiału i zmiana geometrii, jednak bez jednoznacznych "dziur" po zębach. Z kolei deformacje lub uszkodzenia korpusu mogą wyglądać groźnie, ale nie spełniają definicji "utraconych zębów", jeśli uzębienie pozostaje kompletne.
Dlatego poprawną odpowiedzią jest ta, która przedstawia świder z wyraźnie brakującymi zębami (a nie tylko zużytymi). Pozostałe propozycje są błędne, jeśli pokazują: (1) zęby obecne, lecz stępione, (2) równomierne starcie bez braków, (3) inne uszkodzenie niezwiązane bezpośrednio z utratą zębów. Na egzaminie warto najpierw zidentyfikować, gdzie powinny znajdować się zęby, a dopiero potem oceniać rodzaj ubytku.
