W rolnictwie ekologicznym podstawą jest zamknięty obieg składników pokarmowych i pierwszeństwo nawozów naturalnych oraz organicznych. Nawozy mineralne mogą być używane jedynie jako uzupełnienie, ale tylko wtedy, gdy są to produkty naturalnego pochodzenia (kopaliny lub skały) i znajdują się w wykazach dopuszczonych środków.
Dlaczego poprawny jest zestaw A?
Zawiera wyłącznie nawozy mineralne typowo uznawane za dopuszczalne w eko: kainit (naturalny surowiec potasowy), dolomit (nawóz wapniowo-magnezowy), siarczan potasu (nawóz potasowy dopuszczany jako mineralny) oraz mączkę fosforytową (zmielone fosforyty – nawóz fosforowy o niskiej rozpuszczalności).
Dlaczego B jest błędne?
Choć margiel i karnalit mogą kojarzyć się z kopalinami, zestaw zawiera polifoskę i superfosfat pylisty, czyli nawozy wytwarzane przemysłowo (syntetyczne/chemicznie przetworzone), które nie spełniają kryterium "naturalnego" nawozu mineralnego stosowanego w eko.
Dlaczego C jest błędne?
Obecność polifoski i saletry amonowej przesądza o niezgodności. Szczególnie nawozy azotowe wytwarzane przemysłowo są w eko zasadniczo niedopuszczalne, nawet jeśli w zestawie pojawiają się pojedyncze składniki spotykane w eko (np. siarczan potasu, mączka fosforytowa).
Dlaczego D jest błędne?
Zestaw zawiera mocznik (syntetyczny nawóz azotowy) oraz superfosfat granulowany (nawóz fosforowy wytwarzany przemysłowo). To typowa pułapka egzaminacyjna: nazwa "fosforowy" nie oznacza automatycznie, że nawóz jest "naturalny" jak mączka fosforytowa.
Wskazówka do nauki: jeśli w zestawie pojawia się popularny nawóz NPK lub azotowy z rolnictwa konwencjonalnego (polifoska, saletra, mocznik), cały zestaw w eko jest co do zasady nieprawidłowy.
