traceroute to klasyczne narzędzie diagnostyczne w systemach Linux/Unix, używane do sprawdzenia, jaką drogą (przez jakie urządzenia pośredniczące) pakiety docierają do celu. Wynik zwykle pokazuje listę kolejnych "hopów" (przeskoków) wraz z czasami odpowiedzi, co pozwala ocenić, gdzie pojawiają się opóźnienia lub brak odpowiedzi.
Dlaczego to działa? W uproszczeniu traceroute wysyła pakiety z rosnącą wartością parametru ograniczającego liczbę przeskoków (TTL). Gdy TTL wyczerpie się na routerze pośrednim, urządzenie odsyła komunikat zwrotny, dzięki czemu można ustalić kolejne punkty na trasie.
Ocena odpowiedzi:
- traceroute – poprawne, bo jest przeznaczone do śledzenia ścieżki do hosta docelowego.
- pathping – błędne w kontekście typowych poleceń Linuksa; to narzędzie jest kojarzone z systemem Windows i łączy cechy ping oraz tracert.
- netstat – błędne, bo służy do wyświetlania połączeń sieciowych, tablic/ statystyk interfejsów (w zależności od systemu), a nie do ustalania kolejnych hopów do celu.
- tracert – błędne, to odpowiednik traceroute w Windows.
Wskazówka egzaminacyjna: jeśli pytanie mówi o "trasie pakietu", szukaj narzędzia typu traceroute/tracepath/mtr, a nie poleceń do listowania połączeń (netstat) czy konfiguracji (ip).
