W zadaniach kadrowo‑płacowych składki na Fundusz Pracy oraz na Fundusz Gwarantowanych Świadczeń Pracowniczych są co do zasady obciążeniem pracodawcy i są liczone procentowo od podstawy (najczęściej powiązanej z podstawą składek społecznych pracownika). Typowy tok rozwiązania wygląda tak:
- odczytaj z tabeli podstawę wymiaru dla danego miesiąca oraz stawki dla obu funduszy,
- sprawdź, czy dla wskazanej sytuacji (powrót z urlopu macierzyńskiego i konkretny miesiąc po powrocie) przewidziano zwolnienie z opłacania FP i/lub FGŚP,
- jeśli zwolnienia nie ma: oblicz kwoty jako iloczyn podstawy i stawki, a następnie zsumuj,
- jeśli zwolnienie obowiązuje: przyjmij 0,00 zł niezależnie od wysokości wynagrodzenia.
Odpowiedź "0,00 zł." jest poprawna w sytuacji, gdy dla pracownicy w trzecim miesiącu po powrocie z urlopu macierzyńskiego obowiązuje zwolnienie z opłacania składek na te fundusze. Wówczas nie wykonuje się standardowego mnożenia podstawy przez stawki, bo składki nie są należne.
Pozostałe kwoty (np. 40,80 zł, 49,00 zł, 51,00 zł) odpowiadają typowym wynikom uzyskiwanym przy mechanicznym naliczeniu składek procentowych od określonej podstawy. Taki wybór jest błędny, gdy pominięto warunek zwolnienia wynikający z sytuacji pracownicy po urlopie macierzyńskim albo błędnie odczytano, od jakiej podstawy i w jakim okresie składki należy naliczać.
Wskazówka egzaminacyjna: zawsze najpierw weryfikuj w treści/tabeli, czy występuje wyjątek (zwolnienie/ulga), a dopiero potem licz. To ogranicza typowy błąd "naliczania z rozpędu".
