Składka na Fundusz Gwarantowanych Świadczeń Pracowniczych (FGŚP) jest finansowana przez pracodawcę i co do zasady jest naliczana za pracowników zatrudnionych na podstawie umowy o pracę, za których występuje obowiązek ubezpieczeń emerytalnego i rentowych. W rozliczeniach kadrowo-płacowych oznacza to konieczność uwzględnienia jej w miesięcznym pakiecie składek przekazywanym do ZUS.
Kluczowe w tym zadaniu są wyłączenia (zwolnienia) z obowiązku opłacania składki. Wśród typowych wyłączeń, które mają znaczenie w przedstawionych opisach, znajdują się:
- wyłączenie wiekowe: kobiety po ukończeniu 55 lat oraz mężczyźni po ukończeniu 60 lat,
- zwolnienie po powrocie z urlopów związanych z rodzicielstwem (macierzyński, rodzicielski, wychowawczy): przez 36 miesięcy licząc od pierwszego miesiąca po powrocie do pracy.
Opis "Jacek Czajka, 29 lat, zatrudniony na podstawie umowy o pracę od 5 lat" nie wskazuje żadnej przesłanki zwolnienia: wiek jest znacznie poniżej progów wyłączenia, a brak informacji o powrocie z urlopu rodzicielskiego czy innych szczególnych statusach. Dlatego za tę osobę pracodawca ma obowiązek naliczyć i odprowadzić składkę FGŚP za bieżący miesiąc.
Pozostałe opisy zawierają cechy, które wprost pasują do zwolnień: "Aleksandra Sztuka, 56 lat" spełnia przesłankę wyłączenia wiekowego dla kobiet, "Adrian Lis, 62 lata" spełnia przesłankę wyłączenia wiekowego dla mężczyzn, a "Alicja Piękna… wróciła do pracy po urlopie macierzyńskim" podlega czasowemu zwolnieniu przez 36 miesięcy od pierwszego miesiąca po powrocie. Typowym błędem egzaminacyjnym jest mylenie tych progów wieku z wiekiem emerytalnym oraz nieprawidłowe liczenie okresu 36 miesięcy (ważne jest, że liczy się od pierwszego miesiąca po powrocie, a nie od rozpoczęcia urlopu).
