W silniku indukcyjnym (asynchronicznym) kluczową rolę odgrywa pole wirujące wytwarzane przez uzwojenia stojana. Pole to obraca się z tzw. prędkością synchroniczną, która zależy od dwóch wielkości: częstotliwości zasilania oraz liczby par biegunów. Zwiększenie liczby par biegunów powoduje, że w jednym okresie zasilania pole "pokonuje" mniejszy kąt mechaniczny, a więc jego prędkość obrotowa jest niższa.
Dlatego odpowiedź "prędkość wirowania wirnika." jest zasadna: wirnik w silniku indukcyjnym dąży do osiągnięcia prędkości wynikającej z pola wirującego. W praktyce prędkość wirnika jest nieco mniejsza od prędkości synchronicznej, ponieważ do wytworzenia momentu obrotowego potrzebna jest różnica prędkości między polem a wirnikiem, czyli poślizg. Poślizg zależy m.in. od obciążenia, ale sama "skala" prędkości (np. okolice 3000/1500/1000 obr/min przy 50 Hz) wynika właśnie z liczby par biegunów.
Pozostałe odpowiedzi są typowymi "pułapkami":
- "prądy fazowe silnika." – prądy zależą głównie od obciążenia, napięcia zasilania, parametrów uzwojeń i warunków pracy. Liczba biegunów może pośrednio współwystępować z innymi cechami konstrukcyjnymi, ale nie jest podstawowym czynnikiem, o który zwykle pyta się w tym kontekście.
- "współczynnik mocy." – cosφ wynika z rozpływu mocy czynnej i biernej, a wpływ mają m.in. obciążenie i parametry obwodu magnetycznego. Nie jest to bezpośrednia zależność od liczby par biegunów, jak w przypadku prędkości synchronicznej.
- "sprawność silnika." – sprawność zależy od strat (miedzi, żelaza, mechanicznych, dodatkowych) i punktu pracy. Liczba biegunów sama w sobie nie wyznacza sprawności w prosty, jednoznaczny sposób.
Wskazówka egzaminacyjna: jeśli w pytaniu pojawia się liczba biegunów/par biegunów, najczęściej chodzi o prędkość obrotową (synchroniczną i wynikającą z niej prędkość znamionową).
