W pętli abonenckiej (klasycznej linii telefonicznej) urządzenie końcowe może być zasilane z linii. W praktyce rozróżnia się dwa podstawowe stany:
- Stan zamkniętej pętli (podniesiona słuchawka / aktywna praca) – linia jest celowo obciążona, a prąd pętli jest wyraźnie większy.
- Stan otwartej pętli (odłożona słuchawka / spoczynek) – obwód pętli jest rozłączony i urządzenie nie powinno "zajmować" linii ani powodować spadków napięcia, które mogłyby być interpretowane jako zajętość.
W stanie otwartej pętli dopuszcza się jedynie bardzo mały pobór prądu, wynikający np. z elementów ochronnych, układów detekcji lub prądów upływu. Z tego powodu w zadaniach egzaminacyjnych dla torów abonenckich przyjmuje się graniczną wartość maksymalną 0,4 mA.
Dlaczego pozostałe wartości są niepoprawne? Wszystkie są mniejsze od 0,4 mA, więc mogłyby wydawać się "bezpieczne", ale pytanie dotyczy maksymalnej dopuszczalnej wartości. Gdy test sprawdza znajomość limitu, należy wskazać dokładnie ten limit, a nie dowolną mniejszą liczbę.
Wskazówka egzaminacyjna: zwracaj uwagę na słowa kluczowe w treści, takie jak "maksymalna", "minimalna", "nie może przekraczać". One determinują, czy wybierasz wartość graniczną, czy np. typową/średnią. W tym zadaniu odpowiedź musi odpowiadać górnej granicy dopuszczalnego prądu w stanie spoczynku.
