Odleżyny powstają głównie w wyniku długotrwałego ucisku tkanek między wyniosłościami kostnymi a podłożem. Taki ucisk powoduje pogorszenie ukrwienia (niedokrwienie), a w konsekwencji uszkodzenie skóry i tkanek głębiej położonych. Dlatego podstawową zasadą profilaktyki jest odciążanie i zmiana rozkładu nacisku.
Materac przeciwodleżynowy zbudowany z komór wypełnionych powietrzem działa właśnie w tym kierunku: komory powietrzne umożliwiają lepsze rozproszenie nacisku i zmniejszenie obciążenia w miejscach, gdzie skóra ma największy kontakt z podłożem. W wielu rozwiązaniach komory mogą być napełniane w sposób zmienny, co dodatkowo zmniejsza ryzyko stałego, długotrwałego ucisku w jednym punkcie.
Dlatego prawidłowe jest stwierdzenie: "odciążają punkty styczne skóry" – bo opisuje ono kluczowy mechanizm ograniczania ryzyka odleżyn.
Pozostałe odpowiedzi są nieprawidłowe z następujących powodów:
- "zmniejszają potliwość skóry" – redukcja potliwości nie jest podstawową funkcją komór powietrznych. Mikroklimat skóry (wilgoć, temperatura) bywa ważny w profilaktyce uszkodzeń, ale nie wynika wprost z samego faktu istnienia komór powietrznych i nie stanowi głównego celu takiego materaca.
- "zwiększają potliwość skóry" – to również nie opisuje istoty działania materaca; zwiększanie potliwości byłoby zresztą z punktu widzenia pielęgnacji niepożądane.
- "podpierają punkty styczne skóry" – "podpieranie" sugeruje wzrost nacisku w punktach kontaktu. W profilaktyce odleżyn dąży się raczej do zmniejszenia nacisku i rozłożenia go na większą powierzchnię, a nie do wzmacniania punktowego podparcia.
W praktyce dobór materaca przeciwodleżynowego powinien uwzględniać stan pacjenta, ryzyko odleżyn oraz równoległe działania: regularne zmiany pozycji, kontrolę skóry, higienę i właściwe postępowanie pielęgnacyjne.
