W poligrafii (także w druku cyfrowym) punktem odniesienia dla większości prac produkcyjnych jest model CMYK, czyli model subtraktywny związany z nakładaniem barwników/farb. W praktyce przygotowania do druku CMYK oznacza, że obraz jest opisany kanałami odpowiadającymi farbom procesowym, co ułatwia przewidywanie separacji barwnych i kontrolę wyglądu na etapie prepress.
Odpowiedź "CMYK" jest więc poprawna, bo bezpośrednio odpowiada dominującej logice reprodukcji barw w druku: barwy powstają przez pochłanianie i odbijanie światła na podłożu, a nie przez emisję światła jak na monitorze.
Dlaczego pozostałe odpowiedzi są niepoprawne w kontekście typowego przygotowania do druku:
- "sRGB" to przestrzeń/standard powszechny dla urządzeń wyświetlających (WWW, monitory, telefony). Może występować w plikach źródłowych, ale nie jest docelowym modelem druku. Użycie sRGB bez przemyślanej konwersji może skutkować inną reprodukcją barw na wydruku.
- "LAB" jest przestrzenią niezależną od urządzenia, użyteczną w korekcji barw i konwersjach, ale nie jest typowym formatem przekazywania materiału jako "gotowego do druku" w codziennej produkcji, bo druk i tak wymaga ostatecznej separacji (najczęściej do CMYK lub zestawu farb/tonerów).
- "HSB" (hue, saturation, brightness) to model opisowy, wygodny dla użytkownika podczas doboru koloru, lecz nie jest standardem produkcyjnym dla plików kierowanych do druku.
Warto też pamiętać o praktyce nowoczesnych workflow: czasem dopuszcza się pliki RGB i konwersję w RIP z użyciem profili ICC. Jednak w klasycznym ujęciu egzaminacyjnym i w wielu zadaniach szkolnych oczekuje się wskazania CMYK jako właściwego trybu dla materiałów przeznaczonych do druku.
