KWALIFIKACJA LES2 - STYCZEŃ 2020

PYTANIE NR 10.
Metodą ograniczającą liczebność kornika drukarza jest
A.
B.
C.
D.
Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
Pułapki feromonowe wykorzystują substancje wabiące kornika drukarza, dzięki czemu odławia się część osobników i zmniejsza presję na drzewostan. Pozostałe propozycje są nieadekwatne do biologii kornika (np. "kokony") lub nie stanowią typowej, celowanej metody ograniczania liczebności.

Pełne wyjaśnienie:

Kornik drukarz jest owadem, którego ograniczanie w praktyce ochrony lasu opiera się m.in. na działaniach wykorzystujących jego zachowania wabiące (komunikacja chemiczna). Pułapki feromonowe zawierają atraktanty (feromony lub ich odpowiedniki), które przyciągają chrząszcze. Umożliwia to odłów części populacji oraz ocenę nasilenia lotów, co w praktyce wspiera planowanie zabiegów ochronnych.

Dlaczego pozostałe odpowiedzi są nieprawidłowe?

  • Lepowanie drzew (stosowanie lepów na pniach) nie jest typową, celowaną metodą zwalczania kornika drukarza w gospodarce leśnej. Korniki rozwijają się pod korą i kluczowe jest ograniczanie zasiedlania drzew oraz usuwanie materiału zasiedlonego, a nie "wyłapywanie" ich w sposób przypadkowy na powierzchni pnia.
  • Poszukiwanie kokonów w runie leśnym jest błędne biologicznie: u kornika drukarza nie zakłada się "kokonów" w runie jako charakterystycznego etapu, który byłby sensownym celem poszukiwań w ochronie lasu.
  • Poszukiwanie kokonów w koronach drzew ma podobny problem jak poprzednia odpowiedź: kornik związany jest głównie z pniem i strefą podkorową, a szukanie "kokonów" w koronach nie odpowiada typowym działaniom diagnostyczno-ochronnym wobec tego gatunku.

Wskazówka egzaminacyjna: przy szkodnikach kambio- i ksylofagicznych (żerujących pod korą i w drewnie) szukaj metod odwołujących się do atraktantów, pułapek oraz działań sanitarnych, a unikaj odpowiedzi, które sugerują etapy rozwojowe lub miejsca bytowania niepasujące do grupy owadów.

Dodatkowe pytania

Dodatkowe pytania (FAQ):
Pułapki feromonowe to urządzenia wykorzystujące substancje wabiące owady (feromony lub atraktanty). Ich celem jest zwabienie i odłów osobników danego gatunku, co może ograniczać liczebność lokalnie oraz pomagać w ocenie aktywności (np. intensywności lotu) szkodnika.
Feromony wpływają na zachowanie korników, ponieważ są sygnałem chemicznym wykorzystywanym do komunikacji. W praktyce atraktant w pułapce imituje taki sygnał, przez co korniki kierują się do źródła zapachu i mogą zostać odłowione w konstrukcji pułapki.
Ograniczenie wynika z fizycznego odłowu części osobników. Mniej chrząszczy w środowisku oznacza potencjalnie mniejszą liczbę nowych zasiedleń drzew. W praktyce ważne jest też to, że pułapki dostarczają informacji o dynamice pojawu, co ułatwia dobranie innych działań ochronnych.
W zależności od przyjętej metodyki mogą pełnić funkcję monitoringu i/lub elementu ograniczania liczebności przez odłów. Na egzaminie warto odróżniać: monitoring (ocena zagrożenia) od zabiegów (bezpośrednie ograniczanie), ale pamiętać, że narzędzie może wspierać oba cele.
Częsty błąd to wybór odpowiedzi niezgodnej z biologią kornika, np. sugerującej "kokony" w runie lub koronach. W zadaniach testowych warto sprawdzić, czy proponowana czynność dotyczy miejsca rozwoju kornika (zwykle strefa podkorowa pnia) i realnych metod leśnych.
Podpowiedzią jest to, że korniki są owadami rozwijającymi się pod korą. Metody charakterystyczne będą dotyczyć: atraktantów (feromonów), pułapek, drewna zasiedlonego oraz oceny żerowisk. Metody typowe dla gąsienic (np. "kokony") zwykle nie pasują.
Pułapki wystawia się w okresach aktywności lotnej korników, aby wychwycić momenty nasilenia pojawu. Konkretne terminy zależą od warunków pogodowych i lokalnych obserwacji, dlatego w praktyce liczy się systematyczna lustracja oraz interpretacja wyników odłowu.
W pytaniach egzaminacyjnych często pojawiają się działania sanitarne i organizacyjne, np. lustracja drzewostanów, szybkie wykrywanie drzew zasiedlonych i właściwe postępowanie z materiałem zasiedlonym. Ich sens wynika z tego, że kornik rozwija się w drewnie i pod korą, a nie "na zewnątrz".
To odpowiedź-pułapka bazująca na skojarzeniach z innymi owadami (np. motylami), które tworzą kokony. Kornik drukarz jest chrząszczem związanym z żerowaniem i rozwojem pod korą. Dlatego szukanie kokonów w runie lub koronach nie jest typowym działaniem ochronnym.
Skup się na: (1) biologii grup szkodników (gdzie żerują i rozwijają się), (2) rozpoznawaniu objawów (np. podkorowych), (3) narzędziach ochrony (pułapki, atraktanty, lustracja), (4) logicznym dopasowaniu metody do szkodnika. To ogranicza ryzyko "odpowiedzi na skojarzenie".
info

To pytanie poprawnie rozwiązuje 65% zdających egzamin. średnie

Eksperci podkreślają: "Pułapki feromonowe wykorzystują substancje wabiące kornika drukarza, dzięki czemu odławia się część osobników i zmniejsza presję na drzewostan."

Materiały:

  • Podręczniki i skrypty z ochrony lasu oraz entomologii leśnej dla szkół leśnych
  • Materiały dydaktyczne nadleśnictw dotyczące ochrony lasu przed kornikiem (instrukcje lokalne)
  • Atlasy/klucze rozpoznawania szkodników leśnych i objawów żerowania

Aktualizacja pytania: 31.03.2026



Aktualizacja pytania: 31.03.2026
📡 Brak połączenia internetowego