Nośność przęsła betonowego/żelbetowego to zdolność bezpiecznego przenoszenia obciążeń w granicznych stanach nośności (np. zginanie, ścinanie, docisk). Metody zwiększania nośności to takie, które realnie zwiększają "rezerwę" wytrzymałościową lub zmieniają schemat pracy przekroju.
Odpowiedź "zabezpieczenie hydrofobowe elementu konstrukcji" nie jest metodą zwiększania nośności, ponieważ hydrofobizacja działa głównie na trwałość: ogranicza wnikanie wody i soli, spowalnia korozję zbrojenia oraz degradację betonu. To może zmniejszać tempo pogarszania parametrów w czasie, ale sama w sobie nie zwiększa przekroju ani ilości zbrojenia, nie dodaje nowego elementu nośnego i nie poprawia wprost nośności na zginanie/ścinanie.
Pozostałe propozycje dotyczą typowych technik wzmocnień:
- "zwiększenie przekroju poprzecznego elementu konstrukcji poprzez dobetonowanie" – powiększa efektywny przekrój i może zwiększyć nośność oraz sztywność (pod warunkiem zapewnienia współpracy starego i nowego betonu).
- "przyklejenie taśm z włókien węglowych" – kompozyty FRP (np. CFRP) mogą przejmować naprężenia rozciągające i podnosić nośność na zginanie, czasem także na ścinanie (w zależności od układu wzmocnienia).
- "zwiększenie ilości zbrojenia" – w praktyce realizowane np. przez dodanie zbrojenia zewnętrznego lub inne rozwiązania wzmacniające; idea polega na zwiększeniu udziału stali w przenoszeniu sił rozciągających, co może podnosić nośność.
W nauce do egzaminu warto zapamiętać prostą zasadę: ochrona przed wodą = trwałość, natomiast zmiana przekroju/zbrojenia lub dodanie elementu nośnego = nośność. To pomaga szybko odróżniać roboty utrzymaniowe i zabezpieczające od robót wzmacniających.
