Metoda grawimetryczna (wagowa) to klasyczna metoda analizy chemicznej, w której wynik oznaczenia opiera się na pomiarze masy. W praktyce polega to na takim przygotowaniu próbki, aby oznaczany składnik dał się wyodrębnić w postaci związku o znanym składzie (np. osadu) lub jako pozostałość po odparowaniu/rozkładzie, a następnie aby można było tę pozostałość zważyć.
Dlatego poprawna jest odpowiedź "Pomiar masy substancji", bo to właśnie masa jest wielkością mierzoną w grawimetrii i stanowi podstawę obliczenia zawartości oznaczanego składnika.
Pozostałe propozycje nie opisują grawimetrii:
- "Pomiar objętości roztworu" odpowiada podejściu objętościowemu (wolumetrycznemu), gdzie ilość substancji wyznacza się przez objętość odczynnika lub roztworu o znanym stężeniu (np. miareczkowanie).
- "Pomiar temperatury roztworu" jest typowy dla metod fizykochemicznych, w których temperatura może być parametrem kontroli procesu, ale nie stanowi zasady oznaczenia ilościowego w grawimetrii.
- "Pomiar ciśnienia roztworu" wiąże się raczej z metodami badającymi własności zależne od ciśnienia (np. pewne techniki instrumentalne); nie jest to rdzeń metody wagowej.
W przygotowaniu do egzaminu warto zapamiętać proste rozróżnienie: grawimetria = masa, wolumetria = objętość. W pracy technika farmaceutycznego ta różnica przekłada się na dobór narzędzi (waga vs. szkło miarowe) i na sposób kontroli poprawności wykonania czynności.
