KWALIFIKACJA SPO3 - STYCZEŃ 2018

PYTANIE NR 23.
Miejscem wewnętrznego pomiaru temperatury ciała nie jest
A.
B.
C.
D.
Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
Pomiar "wewnętrzny" wykonuje się w jamach ciała (np. w jamie ustnej, odbytnicy lub pochwie). Pachwina jest okolicą powierzchniową w obrębie fałdu pachwinowego, a nie miejscem pomiaru wewnętrznego. Dlatego odpowiedź "pachwina" spełnia warunek "nie jest".

Pełne wyjaśnienie:

Pytanie dotyczy rozróżnienia między pomiarami temperatury wykonywanymi wewnątrz jam ciała a pomiarami wykonywanymi na powierzchni skóry lub w jej okolicach. W praktyce klinicznej i opiekuńczej do metod uznawanych za "wewnętrzne" zalicza się te, w których czujnik znajduje się w jamie ciała.

Odpowiedź "pachwina" jest poprawna, ponieważ pachwina to okolica anatomiczna na powierzchni ciała (fałd pachwinowy). Nie jest jamą ciała, więc nie stanowi miejsca wewnętrznego pomiaru temperatury.

Pozostałe odpowiedzi wskazują lokalizacje, które są jamami ciała i mogą być miejscem pomiaru temperatury:

  • "jama ustna" – pomiar w ustach jest typową metodą i bywa traktowany jako pomiar wewnątrz jamy ciała (wymaga współpracy osoby badanej i przestrzegania zasad, np. brak gorących/zimnych napojów przed pomiarem).
  • "odbytnica" – pomiar doodbytniczy jest metodą o dobrej zgodności z temperaturą wewnętrzną, ale w opiece nad osobą starszą wymaga ostrożności, poszanowania intymności i oceny przeciwwskazań.
  • "pochwa" – anatomicznie jest jamą ciała, więc spełnia kryterium "wewnętrznego" miejsca pomiaru (choć w praktyce opieki nad seniorem taka metoda zwykle nie jest standardem i może budzić wątpliwości etyczne/organizacyjne).

Wskazówka egzaminacyjna: gdy w pytaniu pojawia się słowo "wewnętrzny", szukaj odpowiedzi związanych z jamą ciała. Okolice skórne (np. pachwina) traktuj jako pomiar zewnętrzny/powierzchniowy, nawet jeśli są "ukryte" lub blisko tułowia.

Dodatkowe pytania

Dodatkowe pytania (FAQ):
Wewnętrzny pomiar temperatury to taki, w którym czujnik znajduje się w jamie ciała, a nie na skórze. Najczęściej dotyczy pomiaru w jamie ustnej lub w odbytnicy. Takie pomiary zwykle lepiej przybliżają temperaturę "rdzeniową" niż metody powierzchniowe.
Pachwina to okolica powierzchniowa ciała (fałd pachwinowy), a nie jama ciała. Nawet jeśli leży blisko tułowia, termometr nie znajduje się tam "wewnątrz" organizmu. Dlatego nie spełnia kryterium pomiaru wewnętrznego.
W praktyce najczęściej spotkasz pomiar w jamie ustnej, pod pachą (pomiar powierzchniowy) oraz w niektórych sytuacjach w odbytnicy. Wybór zależy od stanu chorego, współpracy, ryzyka zakażeń oraz konieczności uzyskania możliwie wiarygodnego wyniku.
Wynik może być zaniżony lub zawyżony, gdy osoba piła gorące/zimne płyny, jadła, paliła papierosy, oddycha intensywnie przez usta lub nie potrafi utrzymać termometru w odpowiednim miejscu. U seniorów problemem bywa też suchość w ustach i trudność we współpracy.
Pomiar doodbytniczy jest bliższy temperaturze wewnętrznej organizmu niż pomiary powierzchniowe. Zwykle jest mniej podatny na wpływ temperatury otoczenia czy potu. W opiece trzeba jednak zadbać o intymność, zgodę, delikatną technikę oraz ocenę przeciwwskazań.
Nie zawsze. O tym, czy metoda jest właściwa, decydują m.in. stan zdrowia, ryzyko urazu, komfort pacjenta, zgoda oraz zasady organizacyjne placówki. W razie wątpliwości należy skonsultować wybór metody z personelem medycznym i stosować procedury wewnętrzne.
Częste błędy to zbyt krótki czas pomiaru, zła lokalizacja czujnika (np. nie pod językiem), brak odczekania po jedzeniu/piciu, użycie zabrudzonego termometru oraz pomijanie dezynfekcji. U seniorów dochodzi też problem słabej współpracy i nieczytelnej komunikacji.
Stosuj osłonki jednorazowe, a po użyciu dezynfekuj termometr zgodnie z instrukcją producenta i procedurami miejsca pracy. Myj lub dezynfekuj ręce przed i po pomiarze. Oddzielaj termometry do różnych zastosowań (np. do pomiarów kontaktowych) zgodnie z zasadami placówki.
Najpierw oceń warunki pomiaru (miejsce, czas, technika, wpływ napojów/posiłków) i wykonaj powtórny pomiar w tej samej lub bardziej wiarygodnej lokalizacji. Zwróć uwagę na objawy pacjenta. Niezwłocznie przekaż informację personelowi medycznemu lub przełożonemu.
Utrwal nazwy miejsc pomiaru i podział na metody "wewnętrzne" (jamy ciała) oraz powierzchniowe. Przećwicz, kiedy dana metoda ma ograniczenia (współpraca, jedzenie/picie, ryzyko zakażeń). Zwracaj uwagę na słowa-klucze w pytaniu: "wewnętrzny", "nie jest", "najbardziej wiarygodny".
info

Około 61% zdających odpowiada poprawnie na to pytanie. średnie

Specjaliści zwracają uwagę: "Pomiar "wewnętrzny" wykonuje się w jamach ciała (np. w jamie ustnej, odbytnicy lub pochwie)."

Źródła:

  • MedlinePlus (NIH): "Taking your temperature" (opis metod: oral, rectal, axillary), https://medlineplus.gov/ency/article/003400.htm - dostęp 2026-03-01
  • Mayo Clinic: "Thermometers: Understand the options" (porównanie metod pomiaru m.in. oral/rectal/axillary), https://www.mayoclinic.org/diseases-conditions/fever/in-depth/thermometers/art-20046737 - dostęp 2026-03-01
  • MSD Manuals (Consumer Version): "Fever" / informacje o pomiarze temperatury i miejscach pomiaru, https://www.msdmanuals.com/home/infections/biology-of-infectious-disease/fever - dostęp 2026-03-01

Materiały:

  • Podręczniki podstaw pielęgniarstwa/opieki (procedury pomiaru parametrów życiowych)
  • Instrukcje producentów termometrów (zasady użycia i dezynfekcji)
  • Materiały edukacyjne z zakresu anatomii i fizjologii człowieka (miejsca pomiaru temperatury)

Aktualizacja pytania: 31.03.2026



Aktualizacja pytania: 31.03.2026
📡 Brak połączenia internetowego