Mikrofon lavalier (przypinany, krawatowy) jest przeznaczony do rejestracji mowy w sposób możliwie dyskretny, przy zachowaniu stałej odległości od źródła dźwięku. Dlatego standardowo montuje się go na odzieży w okolicy górnej części klatki piersiowej. Umieszczenie w klapie marynarki jest typowym przykładem takiego montażu: klapa zapewnia stabilne miejsce dla klipsa i pozwala prowadzić przewód w sposób mało widoczny.
Odpowiedź "na gęsiej szyjce na uchu" opisuje rozwiązanie charakterystyczne dla mikrofonów konferencyjnych (gęsia szyjka) lub zestawów nagłownych/usznych, a nie dla lavaliera z klipsem. Odpowiedź "na statywie, naprzeciwko mówcy" dotyczy klasycznego mikrofonowania ze statywu (np. pojemnościowym mikrofonem studyjnym), które jest inną techniką – lavalier stosuje się m.in. wtedy, gdy statyw jest niepraktyczny lub ma być niewidoczny.
Odpowiedź "na płaskiej powierzchni, np. stołu" jest nietypowa dla lavaliera i zwykle pogarsza zrozumiałość mowy: mikrofon nie jest wtedy ustawiony w przewidywalnej pozycji względem ust, łatwo zbiera uderzenia i tarcia, a sygnał może się wahać wraz z ruchem mówiącego. W praktyce przy lavalierze kluczowe jest kontrolowanie odległości i ograniczanie szumów odzieżowych (dobór miejsca przypięcia, ułożenie przewodu, stabilne zamocowanie). Na egzaminie warto kojarzyć: lavalier = klips = ubranie (np. klapa/krawat/kołnierzyk), a nie statyw czy gęsia szyjka.
