W hodowli lasu wypady oznaczają straty sadzonek w uprawie (sadzonki uschnięte, zniszczone przez czynniki atmosferyczne, zwierzynę, choroby lub błędy sadzenia). Same wypady są więc praktycznym wskaźnikiem tego, jak uprawa radzi sobie po założeniu.
Poprawki to zabiegi hodowlane polegające na dosadzeniu sadzonek w miejsca luk powstałych po wypadach, wykonywane typowo w młodych uprawach (w praktyce monitorowanych do ok. 5 roku życia). Ich celem jest utrzymanie odpowiedniego pokrycia powierzchni i zagęszczenia, aby docelowo uzyskać prawidłowo ukształtowany drzewostan.
Warto zwrócić uwagę na częstą pułapkę: udatność i wypady są wielkościami powiązanymi. Jeśli wypady rosną, udatność maleje. Dlatego próg, od którego zaleca się poprawki, bywa podawany jako granica "akceptowalnych luk" w uprawie.
Dlaczego pozostałe wartości procentowe mogą kusić, ale są ryzykowne? Wyższe progi (np. 30%, 40%, 50%) brzmią intuicyjnie jak "dopiero wtedy jest problem", jednak w uprawie leśnej nawet mniejsze, rozproszone luki mogą pogarszać skład i strukturę przyszłego drzewostanu oraz zwiększać koszty późniejszych działań. Zbyt późne poprawki dodatkowo utrudniają przyjęcie się dosadzanych sadzonek przez konkurencję roślinności i pogorszenie warunków świetlnych.
W praktyce decyzję podejmuje się na podstawie pomiarów (np. powierzchnie próbne i liczenie żywych sadzonek oraz luk), a następnie planuje termin poprawek (wiosna lub jesień), dobiera gatunek zgodny z siedliskiem i pierwotnym założeniem oraz organizuje wykonawstwo pod nadzorem leśniczego.
